REIS van T A AS naar SANA. 
391 
dorp Saudd. Naderhand gingen wij 1 mijl, meeftendeels door moeraffig weiland, 
tot bij eene fimfera Saudd. Daarna word de weg fteenagtig , en men ziet in de 
ftreek van 2 miilen tot Suradsje zeer weinige bebouwde velden. Van hier tot 
Sana vind men bij alle dorpen veele tuinen met voortrcfljjke druiven en andere 
vrugtcn, maar de bergen zijn kaal en onvmgtbaar. Suradsje ligt, naar mijne 
rékening, 5 duitfche mijlen of 6 \ uur van Damar af. Op dezen weg wierden 
wij van eene zeer zwaare dondervlaag, verzeld van hagel en régen, overvallen, 
doch wij zagen hier geen huizen , welken eigenlijk gebouwd waren om den rei- 
zigeren in zulk geval tot eene fchuilpJaats te dienen , gelijk in het ampt Yemen 
ala (Dsjöbla). Ook zagen wij dien dag flegts éénen madsjii, en dat wel bij eene 
fimfera. - «'• 
Den i 5 Jen Julij liep onze weg naar ’t noorden een weinig wefflijk, hij wa s 
ester niet zo gebaand, als die van de voorgaande dagreis. Van Suradsje trok- 
ken wij over eenen berg 1* mijl tot aan het dorp Audi , op de grenzen tufichen 
het gebied van Suradsje, en het kleine land Chauldn. Niet ver vandaar is een 
dorp Hödddfa op eene fteile rots , waar men zegt , dat thans nog een merkwaer- 
dig opfchrift aan een’ ouden muur te vinden is. Ik had reeds te Taiis gehoord, 
dat te Bellad anes een hebreuwfeh opfchrift te zien was; want, vermids de Mo- 
hammedaanen geen ééne letter daarvan kenden, en zij, behalven het kufifche 
en het arabifche, miffehien van geen alplwbet ict 3 gehoord hadden , dan van het 
hebreu wiche geloofden zij, dat het opfchrift in deze taal moeit gcfchr éven zijn. 
Onze kameel - en ezeldrijvers hadden beloofd, dat zij het mij wijzen zouden. 
Daar ik egter Bellad anes voor den naam van een dorp gehouden had, en thans 
hoorde , dat dit de naam van een ampt is , zo deed ik nader onderzoek bij eenen 
inboorling, en vernam, dat dit opfchrift te Hödafa was. Maar wij waren dit 
dorp reeds x| uur van te voren digt voorbij geréden , en onze kameel- en ezel- 
drijvers hadden mij met voordagt niets daarvan willen zeggen, om niet opge- 
houden te worden. Te Sana hoorde ik naderhand van Jooden, welken dit op- 
fchrift verfcheidene maaien gezien hadden , dat het geen hebreuwfche , maar zo 
wel hun als den Mohammedaansq geheel onbekende letters waren. Dewijl Höd- 
dafa nabij den weg v-. n Mechha naar Sana ligt , wenfeh ik , dat een daar voorbij 
reizende Europeer de moeite zal willen némen , dit opfchrift aftefchrijvcn ; want 
miffehien is het nog van de tijden der Hamjaren , en dus zou men mogelijk daar- 
door 
