REIS VAN TAAS NAAR SANA. 
392 
door het alphabet dezer natie nader kunnen uitvinden. Dezelfde Jooden te Sana 
meenden ook op Nakil AJfur , ten zuidweften van Sana, onbekende opfchriften 
gezien te hebben. 
Tógenöver Höddafa is een dorp Komen. Vervolgens komt men aan eene 
groote fimfera Dstle , bij dewelke een kleine vloed is , die in ’t land blijft. Niet 
ver van hier is eene koffijhut Makil omtrent j mijl van Audi. Van Makil reis- 
den wij i mijl tot bij eene fimfera Sinndn op eene groote vlakte , en vandaar | 
mijl tot Nedsjed, eenen oord, welke haaft in het geheel niet bewoond is, dan 
flegts op dien dag der wceke, als hier markt gehouden word. Alsdan vindende 
herwaard komende kleine kooplieden en handwerkers ledige hutten, of plaatzen 
met een’ kleinen laagen muur omgéven. Een dorp Mejfhuad ligt hier digt bij. 
Van Nedsjed hadden wij nog ééne mijl tot Seijdn , een groot dorp, waar wij 
veele half ingeftorte huizen zagen. De inkomften van Suradsje en Seijan beho- 
ren aan gelijftogte prinfen van de familie des Imams. De afftand dezer beide plaat- 
zen is, naar mijne rekening, 4 1 mijl of 7 uuren, en op dien geheelen weg za- 
gen wij maar eenen madsjil of bak, waarin men, tot verkwikking der reizige- 
ren, water giet. 
Naardien het in deze ftreek niet zo veel régent , dat het land enkel daardoor 
genoegzaam kan gedrenkt worden , zo heeft men hier en daar aan de zijden der 
heuvels groot-c cu ficiijc watorbuUkon ''m vericheidene figuuren gemetzeld. In 
het vlakke veld, waar men de gelegenheid niet kan hebben, om het regenwater 
van bergen en heuvels te vergaderen, ziet men groote bronnen, over dewelken 
zomtijds 6 rollen naafl malkanderen liggen , om het water door menfehen han- 
den daaruit op te halen , en het land te bewateren. Dit maakt den akkerbouw 
zeer moeilijk en koübaar. 
• Wij hoopten eindelijk den i6 den Julij onze iutréde in Sana te doen. Wij 
plagten anders op de arabifche wijze , en vrij flegt gekleed te zijn. Dewijl wij 
egter ordenlijk in de hofplaats des Imams wilden verfchijnen, trokken wij de- 
zen morgen voor ons vertrek van Seijan onze turkfche klederen aan, die wel 
wat béter , maar nogthans ook niet pragtig waren. Wij gingen omtrent naar 
het N. ten W. , voorbij een dorp Ibn Had , als ook voorbij een goed van eenen 
Schech of arabifchen édelman , tot Rema , een groot dorp op eenen heuvel , en 
x\ mijl van Seijan. Van hier gaat de weg op eenigen afiland van het gebergte 
in 
