394 REIS van T A AS naar S A N A. 
ons hier deed aanwijzen. Het huis had fraije vertrekken , en aan ’t zelve was 
een tuin met allerhande vrugtboomen, die allen in ’t wild fchénen o Pge wallen 
te zijn. Het was een op de arabifche wijze aangelegde tuin , in welken men lom- 
mer en geen wandelwégen zoekt. 
Den volgenden dag na onze aankomft te Bfr cl Affhb, te wéten den 
Julij des voormiddags, zond de Imam ons een gefchenk van 5 fchaapen, zo 
veel hout als 3 kameelen dragen konden , een’ goeden voorraad waskaerfen 
rijft en allerleie fpecerijën. Degeen die ons dit gefchenk bragt, maakte eene 
verfchoning, dat de Imam ons dezen noch den volgenden dag fpréken kon 
doordien hij met de betaling zijner in foldij genomene troupen van Hafchid u 
Bekll bézig was. Dit was ons zeer onverlchillig , wijl wij eigenlijk niet naar 
Sana gekomen waren om onze onderdanigfte opwagting bij den Imam te maken 
maar om de ftad en de omliggende ftreek te zien, en kennis met zulke lieden te 
maken , van dewelken wij narigten van dit land bekomen konden. Maar men 
zeide ons tévens aan , dat wij niet uit het huis moeften gaan, voor dat wij ge- 
hoor bij den Imam gehad hadden. Dit verbod behaagde ons gantfeh niet, voor- 
naamlijk wijl de tijd ons te koftbaar was , en wij niet verzékerd waren, dat de 
Imam ons vaftlijk na twee dagen zou ontbieden. 
Men had vergéten ons te zeggen, dat het ook tégen de verfchuldigde hoog. 
a gtmg jégens den Imam zou gehandeld zijn, indien wij inboorlingen bij ons lie- 
ten komen, eer wij tenhove geweeft waren. Wij hadden reeds eenen bekende te 
Sana, naamlijk eenen Jood, die met ons van Kahira naar Loheia gereisd was. De- 
ze was van eene der voornaamfte en rijkfte familiën der Jooden alhier. Doch hij 
was als bediende met ons gegaan, deels om de reiskoften uittewinnen, want de 
arabifche Jooden kennen de waerde van het geld éven zo wél als die van Euro- 
pa; deels om onder onze befcherming en in ons gezelfchap gemakiijker te reizen, 
wijl de Jooden door de Turken, die als bedevaartreizigers van Kahira naar Dsjid- 
da gaan , zeer veragt en dikwils mishandeld worden. Deze jongman kwam ons 
aanftonds bezoeken, zodra hij onze aankomft vernomen had. Hij bragt den 
volgenden dag eenen hunner grootfte fterrenkijfeers bij ons, die mij eenige he- 
breuwfebe naamen der fterren , waarvan in de heilige fchrift gefproken word , 
ZOU verklaren. (Befchr. van Arabic, bl. 109). Op denzelfden tijd kwam de 
fchnjver van den Fakih achmed. De Jooden ftonden aanftonds op ; doch de 
heer 
X 
