3 96 REIS van TAAS naar S a N A. 
mouwen (*)• Hij had aan elke zijde op de bqrft, gelijk als de voornaame Tur- 
ken zomtijds op hunne reismantels hebben, een’ grooten gouden ftrik, en een’ 
zeer grooten witten turban op het hoofd. Aan zijne regtc hand honden ziine 
zoons, en aan de linke hand zijne broeders. Vóór hem hond zijn haatsdie- 
naar,de Fakih ACfiMED, en wij op de eerhe verhevenheid, dus laager dan de 
Faküi. Te weerzijde van de zaal, van de zoons en broeders des Imams af 
tot aan de deur, honden eene ménigte voornaame Arabiers digt naah malkan- 
deren. 
Wij wierden aanhonds regt door tot den Imam geleid, om hem de regtehand 
van binnen en van buiten , insgelijks het kleed op de knie te kuflen. Het eerhe 
en laatfte vergunnen de mohammedaanfche prinfen zeer ligt. Doch het is eene 
bijzondere gurihbewijzing , als zij eenen vreemden ook het binnenfte der hand 
om te kuffen aanbieden. In de gantfche zaal heerfchte een diep hilzwijgen. Zo- 
dra egter één van ons de hand des Imams aanraakte, riep een heraut (wapen- 
koning) cenige woorden uit , welken zo veel wilden zeggen, als: gód beware 
den Imam enz. Als de heraut ophield, herhaalden al de aanwézenden, te ge- 
lijk, dezelfde woorden, en, naar ’t mij voorkwam, uit alle magc. Wijl ik de 
eerhe, en alleen daarop bedagt was, hoe ik mijne pligtplégingen zogoed als mo- 
gelijk op de arabifche wijze maliën, en de grootepragt, dergelijke ik inArabië 
nog niet gezien had , betragten zou , zo kan ik niet ontkennen , dat ik bij dit groot 
gedruis een weinig ontlteld was, voomuamlijk, omdat men juift begon tefchreu- 
wen als ik de hand des Imams aanraakte. Doch ik hervattede mij fchielijk : en 
toen men wéderöm riep als mijne reisgenooten de hand des Imams namen, zo 
viel mij in, dat het bij deze plegtigheid omtrent op dezelfde wijze toeging * 5 , als 
wanneer de hudenten op de hooge fchoolen in Duitfchland iemand hoog, en nog 
eens hoog, en wéderöm hoog laten léven (f). 
De- 
(*) Deze was ook de kléding der Chalifs, zie de Algemeene hédendagfche hiftorie, Vol. M 
S- 69,. [in ’t Hoogduitfch]. 
(t) Dit is een ge ruik dat onder de Studenten op de hooge Schooien in Duitfchland plaatsheeft. 
Zij géven daarméde de bijzondere hoogagting, die zij iemand, bij voorb: eenen Hoogleeraar, toe- 
dra- 
