404 
REIS VAN TAAS NAAR SANA* 
fteel geleid, zo dat men ook hier het gantfche jaar door geen gebrek aan goed 
water heeft: een gemak, welk men in alle ooftcrfchë 'ftéden tragt te behouden, 
wijl het water de voornaamfte drank der Mohammedaancn is , en wijl de aanhan- 
gers van dezen godsdienft verpligt zijn, zig dikwils te vvaflchen, 
De Jooden wonen niet in de ftad Sana , maar deze natie heeft een eigen groot 
dorp, Kda el Jhud , zuidwaard, en inde nabuurfchap van Bir el afï’ab. Men 
fchat hun aantal op 2,000. Men bejégentzc in Yeraen veragtlijker dan in Tur- 
kije. OndertufTchen vinden de Arabiers onder hen hunne befte goudfméden , 
pottenbakkers en andere handwerkers , welken des dags in hunne kraamen in de 
ftad arbeiden, en des avonds weer naar hunne woningen kéren. Men vind hier 
onder de Jooden ook aanzienlijke kooplieden. Eén van hun, met naame oRaüi 
heeft zig het vertrouwen van twee Imams wéten te verwerven. Hij had, onder 
de de regéring van mansör, 13 jaaren, en, onder den thans regérenden Mannra 
ABBas, 15 jaaren lang het opperbewind over al de tallen, gebouwen én tuinen 
des Imams , dat is eene der aanzienlijkfte bedieningen te Sana , bekleed. Doch 
twee jaaren voor onze aankomft in deze ftad was hij in ongenade gevallen , en 
niet alleen in de gevangnis geworpen , maar , gelijk de Jooden zeiden , ook ge- 
noodzaakt geworden, 50000 fpéciedaalders te betalen. Te zelfden tijde werden 
er van de 14 fijnagogen der Jooden alhier, twaalf omgehaald. Veele huizen in 
dit dorp waren zo fraai, als de huizen der voornaame Mohammedaanen in Sana, 
en van dezelven werden allen , welken over de veertien ellen hoog waren , totOD 
deze hoogte afgebroken , en tévens bevolen, dat geen Jood zijn huis meer dan 
veertien ellen hoog zou bouwen. Alle fterke dranken worden, zo wel hier als 
te Schiras in Perzië in groote fteenen kruiken bewaard. Dezen werden inftuk- 
ken geflagen , en bovendien bragt men hun nog meer fchade toe. De gemelde 
orüki was, 14 dagen voor onze aankomft te Sana, weer op vrije voeten gefield, 
en de Imam had hem , gelijk de Jooden zeiden , 500 fpéciedaalders gefchonken. 
Hij was een oude eervvaerdige grijzaard , en bezat veel kundigheid. Hij kleedde 
zig, zoals de overige Jooden in Yemen, flegts met blauw lijmvaat, en droeg 
geen fafch of turban om zijne muts : men zeide ook , dat hij zig nooit anders 
gekleed had, offehoon het hem door de Imams, in wier gunft hij ftond , veröor- 
lofd was. Wijl zijn nabeftaande, een van onze bedienden, dien wij van Kahi- 
ra tot Loheia medegenomen hadden (bladz. 204) hem veel goeds van ons ver- 
haald 
