de deur eenigen van de voornaam fte hofdienaaren , welken allen op fteenen , die 
hier en daar verforeid lagen , in de fchaduw , bij den muur zaten. Onder dezen 
was ook deNakib (Généraal, of veeleer de Opperftaimeefter) gheir allóh, 
denwelken ik reeds eenige reizen gefproken had. Deze gaf mij aanftonds zijne 
plaats , en fleepte zelve fteenen aan , om voor zig een’ and ren zetel te maken. 
Hier werd ik door vraagen aangaande de zéden en gewoonten der Europeëren 
overladen. Het behaagde den Arabieren onder anderen niet , dat de Europeërs 
gebruik van fterken drank maken. Maar, als ik verzekerde, dat de dronken- 
fchap den Chriftenen ook verboden was, en beftraft wierd, en dat ieder ver- 
ftandig Europeër niet meer wijn dronk , dan zijne gezondheid vorderde en ver- 
oorlofde; zo behaagde hun deze wet béter dan de hunne , welke hun ook het 
geringfte genot der fterke dranken ontzegt , daar zij nogthans dezelven in over- 
vloed hebben, en dikwils als eene artzenije gebruiken konden. Ik keerde we- 
derom in de gehoorzaal , en , nadat de heer cramer aan den Imam de nuttigheid 
zijner artzenijën gezegd, en wij nog verfcheidene vraagen beantwoord hadden, 
namen wij met dezelfde plegtigheden affeheid als wij gekomen waren. Des na- 
middags namen wij affeheid van den Fakfh achmed en van eenige andere voor- 
naame Arabiers. 
Wij hadden gewigtige réden, om onzen terugweg van Sana naar Mochha 
over Jerim en Taiis te némen; want deze weg is niet alleen de meeft gebaande, 
maar wij hadden op denzelven ook de opfchriften tc Höddafa en te Dhafar, die 
ik voor hamjaarfche houde, kunnen affchrijven. Maar, wijl het hoofdöogmerk 
mijner reize niet was oudheden optefpeuren, en ik ook gemeenlijk overblijfzels 
van gebouwen vond , die geen opmerking verdienden , wanneer de Arabiers van 
groote puinhoopen en zeer zonderlinge opfchriften gefproken hadden ; zo wa- 
ren wij begérig , onze terugreis over Möfhak en Beit el fakfh te némen. Op 
deze reis had ik niet alleen gelégenheid, om mijne kaart van Ycmen vollédiger 
te maken, maar ook, om Tehama in een geheel ander jaargetij, naamlijk in de 
regenmaanden, te zien. De Fakfh. achmed, dien wij bij die gelégenheid rond- 
borftig te kennen gaven , dat wij gaern door eenen ons tot nogtoe onbekenden 
weg naar Beit el fakfh reizen wilden , gaf ons niet alleen verlof , onzen terug- 
weg naar eigen goedvinden te verkiezen , maar beloofde ook , dat de Imam ha- 
meden en ézels voor ons zou doen bezorgen. 
Den 
