4 
414 REIS va n SANA naar MOCHHA. 
Den 3oftcn Julij gingen wij van Sehan , en hadden aan de regte zijde van den 
weg nog geftadig het gebied van Möfhak , of het ampt Heime ; doch, aan de 
noordwellzijde van denzelven , den berg en het gebied Harras. De weg j s in 
het eerft zeer flegt, maar naderhand tamelijk gebaand, en loopt zeer krom om 
de bergen heen , omtrent naar het Z. W. ten Z. of Z. Z, W. Digt bij Sehan 
is een klein dorp Halefi op den berg Harras. Een uur daarna kwamen wij aan 
eene plaats, waar de weg zo fmal is , dat niet meer dan één beladen kameel té- 
vens denzelven pa fleren kan. Aan beide zijden van den weg zijn fteiie rotzen , 
en het geweld des waters van den régen, den vorigen dag gevallen, had juift in 
dezen engen dooitogt eene diepte van 7 of 8 voet, en dus denzelven voor ka- 
meelcn en ézels ten éénemaale onbruikbaar gemaakt. Al de Arabiers in ons ge- 
zelfchap verloren de hoop , dat wij op dezen weg verder zouden kunnen voort- 
komen : en , wijl er in in ’t geheel geen andere weg daar omtrent was , zo was 
reeds het befluit der meelten, dat wij naar Sand terug, en van daarover Damar 
en Taas moeiten gaan. Edoch , alzo wij geen lult hadden om zulk een’ grooten 
omweg te némen, en de tijd het ons ook niet toeliet, belloten wij, het gat toe- 
tedammen. Den Arabieren kwam dit befluit in het eerll zonderling voor, wijl 
zij geloofden , dat ten minlten een arbeid van 2 dagen daartoe verëifcht zou wor- 
den. Maar als wij egter begonnen, en niet wilden ophouden Iteenen aantehalen, 
lieten ook verfcheiden’ van hun , deels door goede woorden deels door kleine 
beloften, zig bewégen,om ons te helpen, en wij bragten het eindelijk, naeenen 
zwaaren arbeid, in 2 \ uur zo ver, dat onze katneelen en ézels er door konden. 
Al de Arabiers , die bij ons waren , geloofden , dat, indien de grootlte Döla in 
Yemen met al zijne lieden hier gekomen ware , hij liever naar Sand teruggekeerd 
zou zijn dan dat hij zulk eenen arbeid zou ondernomen hebben. 
Niet ver van hier is eene koffijhut Edddra , en in de nabuurfchap een koffij- 
plantagie, de eerlte, welke ik zédert den 29^ Maart zag. Wij overnagttenin 
een flegt dorp Samfür. De wanden der huizen zijn hier, éven als in de andere 
flegte bergiigtige llrcekcn , van op malkanderen geftapelde Iteenen, en de daken 
zijn van riet , dus niet plat , maar van de gedaante der curopilche huizen. Hier 
zagen wij weêr bedlléden ( 'Serirs ) , zo als in Tehdma. Dit dorp ligt omtrent 
24 mijl van Sefotn. De kleine vloed, dien wij bij Boan gezien hadden, word 
hier Wadi Sehan genoemd , en was zo Iterk, dat wij hem nauwlijks met ézels 
pas- 
