AANMERKINGEN te BOMBAY en SURATTE. II 
dien waren zij gewoon niet alleen Nabdbs , maar zelfs den Mogol naar eigen 
goeddunken aftezetten ; het gedrag der tolbedienden te Dsjidda was voor hun 
dcrhalvcn ondraaglijk. Zij hadden den koophandel van deze ftad gemaklijk ge- 
heel kunnen doen te gronde gaan, indien zij maar eenige kruisfers (kleine oor- 
logfchépen) hadden willen derwaard zenden, en alle de fchépen, van Sucs en 
Indiën komende, aanhouden. Maar zij zouden daardoor zelven den handel naar 
die gewesten hebben kunnen verliezen: en, wijl het den fchijn had, als of de 
Pafcha en de Scherf de verdragen ftiptlijk in agt genomen hadden , was het nog 
daarenboven te vrezen , dat de Sultan zig beledigd zou agten, en alle de Engel- 
fcheii uit de Levant jagen. Derhalven konden zij zig niet béter wreken , dan 
wanneer zij Dsjidda voorbij, en regtdoor naar Sués zeilden. Zij dreigden hier 
dikwijls méde; maar men geloofde niet, dat de Engelfchen zig op eenen weg 
zouden begeven , dien alle de fchippers van Sués voor den gevaarlijkften in de 
ganfche waereld houden : en de Engelfchen zullen er denklijk zelven tégen op ge- 
zien hebben, doordien zij van dit gedeelte des zeeboezems nog in het geheel geen 
kaart hadden. 
Zóker heer holford, een ervaren zeeman, die ménigmaal moeilijkheden 
met de tolbedienden te Dsjidda gehad had , was eindelijk er op bedagt zijne be- 
dreigingen werkftellig te maken. Deze verkreeg eene kopij van mijne kaart van 
den Arabifchen zeeboezem , (Befchr. van Arabië pl. XX.) die ik eerst naar eene 
groote fchaale ontworpen , en eenen vriend te Bombay medegedeeld had. Hij 
kon er zéker zulk groot nut niet van verwagten, als van eene goede zeekaart; 
want de Europeërs zoeken de ruime zee, doch hetTurksch fchip, waarméde 
ik de reis deed , had genoegzaam geftadig de kust gehouden , en dus had ik ook 
maar alleen de kust kunnen ontwerpen. Niettemin vonden de Engelfchen de- 
zelve bruikbaar, en nu ontbrak hun niets meer , dan eene verzékering van de 
regering te Kalina , dat zij hunne waaren veiliglijk naar deze ftad konden bren- 
gen, en aldaar verkopen. In het Turkfche rijk, alwaar de landfehappen als wa- 
re het verpagt worden, zoekt gemeenlijk elke landvoogd alleen zijn voordeel, 
zonder zig om de naburige pafchas te bekreunen, en een tégenwoordig voordeel 
laat hij zelden ontglippen. De regéring te Kahira heeft van hetkostlijk lijnwaat, 
dat van Bengalen naar Dsjidda, en van daar te land met de groote karavaanen 
naar Egipte gaat, fchier in het geheel geen inkomen. Alx bsy daarentegen, 
B 2 die 
