* 
ïö AANMERKINGEN te EOMBAY en SURATTE. 
kander, als afgezonderd moeten léven. De Jooden en de Schiiten houden inde 
daad alle menfchen, die hunne geloofsgenooten niet zijn, voor onrein, en 
éten niet met hun; ondertusfchen éten de Jooden met Jooden, en de Schiiten 
met Schiiten, uit welke landRreek, en hoe aanzienlijk of gering zij ook mogen 
wezen. Maar bij de Hïndu mag iemand van eene aanzienlijker afkomst, bij 
voorbeeld een arme Braman , die eenen rijken Banian dient , niet eens met zijn’ 
heer éten. Daarentegen Raat het eenen rijken Banian vrij , zig bij zijnen ar- 
men dienaar, doch die een Braman en dus adelijker is, te gast te nodigen. Vol- 
gens het denkbeeld, dat ik van de Hindu in het noordergedeelte van Indiën 
heb kunnen krijgen, beflaan dezelven uit vier hoofdkammen, namelijk: i.j) 
Breimanen , of geestlijken, 2. ) Rasbuten , of krijgslieden, 3.) Banianen, of 
kooplieden, 4.) uit boeren. Doch elke dezer Rammen, of Randen, is weer 
in veele bijRanden, welken men cast noemt , verdeeld, waarvan de eene altoos 
voor aanzienlijker gehouden word, dan de andere, en waarvan de aanzienlijke- 
re niet bij den minderen mag éten. Men heeft mij verzékerd, dat elke cast , 
van dewclken er over de 80 zijn , zijne bijzondere godsdienstgebruiken heeft. Ik 
weet egter niet , of zij in den grond niet , één’ en denzelfden godsdienst hebben , 
en alleen als verfchillende genootfehappen aantemerken zijn , waarvan elk zijn 
patroon, befchermheilig, of ondergod heeft, die bij zékere gelegenheden met 
bijzondere plegtigheden gediend moet worden. 
I n Europa is men gemeenlijk in het denkbeeld , dat in Indiën de zoon altijd 
het handwerk van zijnen vader moet oefenen. Dit is niet zo volflrekt nood- 
zaaklek ; want de Bramanen, welken geestlijken zijn, kunnen tévens regenten 
wézen , gelijk hiervan in het voorgaande een voorbeeld van de Maratten bijge- 
bragt is. Bij andere heidenfche vorsten , die Rasbuten zijn , bekléden de Brama- 
nen ook veele burgerlijke bedieningen , en bij de Mohammedaanen zijn zij veel- 
tijds tolbedienden en pagters. Ik heb kooplieden gekend, die Bramanen , en 
handwerkslieden, die Banianen of Rasbuten waren. De réden, waarom zij zig 
nog altoos naar den Ram noemen, in welken zij geboren zijn, is, denklijk, 
om den Rand hunner voorvaderen niet te vergéten, en op dat hunne nakome- 
lingen denzelven weer zouden kunnen opvatten , wanneer zij er lust toe mogten 
hebben , of om zékere heiligen hunner voorvaderen te éren. 
Geen Hindu van een’ laagen cast kan in eenen, die aanzienlijker is, aange- 
nomen 
