AANMERKINGEN te BOMBAY en SURATTE. i? 
Komen worden. Ik heb wel gehoord, dat eens een waereldlijk prins in den Ram 
der Bramanen ontvangen, en dus als tot hooger adel verheven was, maar 
dit was met zo veele omftandigheden en kosten verzcld , dat zeer zelden iemand 
zijn voorbeeld kon volgen. Men verhaalt namelijk , dat iemand van den cast 
der Rasbuten in het zuidlijk deel van Indiën van tijd tot tijd verfcheiden kleine 
nabuuren aan zig onderworpen had, en ten laatften heer over een groot en on- 
gemeen rijk land was geworden. Nu wilde hij ook een Bram an worden, De 
geestlijken bragten zeer veel daar tegen in , hielden de zaak zelfs voor onmoge- 
lijk , dewijl zij voorgeven van de godheid afteftammen , en een ander reeds ge- 
boren mcnsch niet nog eens kan geboren worden. Doch eindelijk werd hem 
zijn verzoek toegeftaan , onder voorwaarde , dat hij eenen grooten tempel zou 
bouwen , cn daarin zulk eene groote gouden koe fchenken , dat een mensch in 
haar agterfte in, en door den mond weêr uit kon kruipen: en de prins, zegt 
men , had niet alleen den tempel gebouwd , en den Bramanen de groote gouden 
koe , (zonder twijfel ook groote inkomften , van dewelken eene menigte geest- 
lijken kon onderhouden worden) gefchonken , maar was ook zelf verfcheiden- 
maalen van agteren door deze koe gekropen, cn toen eerst als een Braman aan- 
genomen. Door eene koe te kruipen zouMn alle andere landen voor een’ ge- 
meen’ man , en nog meer voor een’ aanzienlijk’ heer, als eene groote vernede- 
ring aangezien worden. Maar in Indiën , daar men eener lévende koe fchier 
godlijke eer bewijst, zullen misfehien veelen gewenscht hebben, met den groot. 
Ren eerbied door zulk eene koe (wijl het door eene lévende koe toch niet mo- 
gelijk is) te mogen kruipen, zonder dit geluk te erlangen. Dat de Bramanen 
hunnen waereldlijken vorst in het agterfte der koe déden inkruipen , daar door 
werd , ongetwijfeld , zijne laage afkomst te kennen gegeven , en dat hij uit den 
mond weêr uitkwam , betékende , dat de godheid hem als een’ afkomeiing van 
haar zelve , dat is voor eenen Braman verklaard had. 
Zo min als een Indiaan van den cast der Rasbuten , of foldaaten, in den cast 
der geestlijken kan aangenomen worden , éven zo min kan iemand van eenen 
anderen geringen cast in eenen hoogeren aangenomen worden. En nog veel 
minder ban een Christen , een Mohammedaan of iemand anders van een’ vreem- 
den godsdienst in eenen Indifchen cast 'komen; dat is, de Indiaanen némen in 
het geheel geen nieuwe geloofsgenooten aan. Deze grondrégel is, naar mijn 
II. DEEL. C 
oor- 
