AANMERKINGEN te BOMBAY en SURATTE. 
29 
vallen, fchoon de geleerde Bramanen den godsdienst hunner voorvaderen nog 
onvervalscht bewaard hebben. 
II et voornaamfte voedzel der Indiaanen is rijst, melk en boter, en de ge- 
xneene man behelpt zig met brood van kleine mais ( holcus , in ’t arab. durra ). 
Zij houden veel van fpécerijën , inzonderheid van peper in hunne fpijzen , en , 
als waterdrinkers, zijn zij groote liefhebbers van faikerwerk. Geen Hindu , van 
welken ftam hij mag wezen , eet rundvleefch. Maar de Ra: buten , of die van 
den cast der krijgslieden, éten fchaapenvleesch en misfehien ook nog dat van an- 
dere dieren. Niemand is aan de keus der fpijze zo zeer gebonden als een braman. 
Deze mag in het geheel niets éten, dat léven gehad heeft: en, wanneer hij alle 
de pligten wil in agt némen, die zijnen caste voorgefchrévcn zijn, niet eens 
uijen , radijs en veele andere foorten van tuingewasfen en kruiden , welken ande- 
ren casten geoorlofct zijn te éten. Zijn éten moet altijd door Bramanen be- 
reid, en het water, dat hij wil drinken, door eenen Braman met zijn eigen vat 
gefehept worden , en wel op eenen tijd , wanneer geen ander te gelijk water uit 
denzelfden put haalt. Daarenboven heeft hij de helft van het jaar vastendagen, 
opwelken hij alleen zékere Ipijzen mag éten. Met één woord , de pligten eens 
Bramans zijn zo ménigvuldig en zo lastig, dat zelfs een Braman, een groot 
koopman te Maskat, mij verzékerde , dat flegts weinigen van zijnen cast in Baat 
waren, die allen waartenémen. De Banianen éten insgelijks niets , wat léven 
gehad heeft , doch zij zijn aan de keuze der fpijzen niet zo zeer verbonden als 
de Bramanen. In het algemeen zou men , ongetwijfeld , weinig Europeërs vin- 
den, die er zig naar zouden willen voegen, om zo matig te léven als de Indiaa- 
nen. Ondertusfchen zijn de laatften maar zelden aan ziekten onderhévig; gewei, 
dige hartstogten zijn bij hen onbekend, zij zijn ook altoos vaerdig tot het arbei- 
den, in plaats dat wij Europeërs ons, door te veel of ontijdig éten en drinken, 
niet alleen veeltijds tot den arbeid onbekwaam maken , maar ook daarenboven 
ziekten en zelfs den dood op den hals halen. 
D e Bramanen hebben den Indiaanen zeer veele régels voorgefchréven , hoe 
zij moeten éten en drinken. Zij zitten met de bcenen onder het lijf geflagen 
op tapijten of fofa s , even als de Turken en Arabiërs; doch aan tafel zo verre 
van elkander, dat zelfs hunne klederen elkander niet raken. Bij het éten ge- 
bruiken zij noch mesfen, noch lépels, en flegts zulke borden, die zij telkens na 
D 3 den 
