3 s AANMERKINGEN te BOMBAY en SURATTE. 
maakt; nogthans zal ik dezelve hier ook verhalen, zo als ik ze van de matroo- 
fen, die mij van Bombay herwaard bragten , gehoord heb. Parwotti, vrouw 
van madeo, zeiden zij, baadde zig op een’ tijd in eenen vloed, alwaar zij goed 
gezelfchap vond, hetwelk haar verhinderde , fpoedig weer naar huis te gaan. Zij 
maakte derhalven , van de onreinigheden , die zij van haar lichaam afwiesch > 
voor zig eeh’ jongen, dien zij gonnis noemde, en zond hem heen, om gedu- 
rende haare afwézendheid op, het huis te pasfen. Ondertusfchen kwam madeo te 
huis. Deze vraagde hem, wie hij was? en wat hij hier deed ? Gonnis ant- 
woordde, dat hij een zoon van parwotti was, die hem terug gezonden had. 
Om het huis te bewaren. Madeo , die zulk eenen rtiefzoon niet wilde kennen , 
werd daarover zo vergramd, dat hij den jongen GONNIS den kop affloeg. Na- 
derhand verhaalde parwotti haaren ijverzugtigen man, van welke itoffe zij de- 
zen haaren zoon gemaakt had. Madeo nu ziende , dat zijne vrouw zo fehuldig 
niet was , als hij zig had verbeeld , nam dien moord zo zeer ter harte , dat hij 
den jongen gonnis aanflonds weer lévend wildemaken. Maar hij kon zijn hoofd 
niet wcêrvinden: en Wijl gonnis niet zonder hoofd kon léven, hieuw madeo 
eenen jongen Olifant den kop af, en plaatfte dien op den romp van den jon- 
gen. Daarom word gonnis als een mensch met eenen olifantskop afgebeeld, 
en op de kust van Malabar onder deze geftalte nog geëerd. 
Hetfchijnt , dat de inwoners van het eiland Elephanta, welker aantal uit omtrent 
ioo huisgezinnen zal beftaan, zig aan niets in dezen ganfehen tempel laten ge- 
legen zijn, dan alleen aan deze kleine kapél. Dat zij dezelve nog héden ten 
dage bezoeken , heb ik zelf gezien; want denzelfclen dag, dat ik in den grooten 
tempel was, zag ik eenen dezer eilanders daarin gaan, om zijnen godsdienst te 
verrigten. De kapél word ook nog al vrij zuiver gehouden ; en niet alleen de 
beide gemelde afbeeldingen van gonnis, maar ook nog eenige vormloofe ftee- 
tien, vóór de kapél op eenen hoop liggende , waren eerst onlangs met roode 
verw befmeerd. Deze kleine fteenhoop verbeeldde waarfchijnlijk ook eenen on- 
dergod, held of heilig; want men vind nog zeer dikwijls, zelfs te Bombay , der- 
pelijkcn aan den weg , inzonderheid onder zékere boomen , die bij de Indiaanen 
voor heilig gehouden worden. Het verwonderde mij , die m eene pagode te 
vinden , daar men zulk eene groote ménigte afbeeldingen van góden en helden 
heeft. Doch misfehien vereren de Indiaanen thans geen der oude godheden 
