4 o AANMERKINGEN te BOMBAY en SURATTE. 
fchien de Europeërs het ganfche eiland Elephanta ; want de Indiaanen , gelijk de 
heer anquetil berigt, noemen het gali pouri. Het gemelde Zandbeek! is 
tamelijk groot, hoewel niet zo groot als de grootfte olifant, dien ik te Süratte 
gezien heb. Het draagt iet op den rug, dat door den tijd geheel onkenbaar is 
geworden. Het ftandbeeld is reeds geborften, en zal veeUigt eerlang vallen. 
Het paerd, vaarvan ovington en hamilton fpréken , heb ik niet gezien. 
Op het eiland Sajet, waarvan ik bl. 2. gewag maak, vind men nog ver- 
fcheiden oude in de rotze uitgehouwen tempels , in denzelfden fmaak als dien 
op Elephanta. Het laatfte eiland behoort ook wel aan de Maratten ; doch wijl 
het klein is, en weinig bewoners heeft, laat men er zig weinig aan gelegen 
zijn , en de Engelfchen kunnen naar Elephanta gaan, wanneer zij willen. Maar 
wanneer een Europeer de oude pagode op het groot en vrugtbaar eiland Sajet 
wil bezigtigen , moet hy daartoe verlof bij den ftédehouder te Tam , of zelfs wel 
bij het opperhoofd der Maratten te Puna vragen. Dit was de réden , waarom 
ik geen reis naar Sajet heb gedaan , want de Maratten laadden , nier lang voor 
mijne aankomst te Bombay, een Dcensch fchip genomen , en hielden nog eeni- 
ge lieden gevangen ; en in de laatfte maanden hadden zelfs de Engelfchen ver- 
fchil met de Maratten. Ik oordeelde het derhalven niet raadzaam , om een’ vrij- 
gelei te vragen. Niet verre van het fort victoria , zegt men , vind men ook 
eene groote pagode in de rotze uitgehouwen, of, gelijk een ander zegt, 25 in 
de rotze uitgehouwen huizen met kamers (*), En een Engelsch officier verzé- 
kerde 
(*) Frezer bezigtigdc zulk een’ tempel te DimganesJ, Account efEast India and Perf.a ,p. 135, 
137. Thevenot zag er cenen te Elora of Iloura , II. D. bl. 987, 987 - Anquetil befchrijfc 
insgelijks dezen tempel, Z end-avesta, Tom. I. P. 1. p. 234 * “ 2 49- . Dien °P ei * 
land Elephanta, ald. p. 419 - en die te Kanari , Ponjfer en Monpefer op het eiland Salfet. ald. p. 
394 . 4I3 . Hij heeft hier eenige opfchriften afgefchréveu , die voor den taalonderzoeker 
van gewigt kunnen zijn. Maar het geen deze reiziger p. 390 van zig zelven verhaalt , ftrekt hem 
tot weinig roem. De Maratten, welken heidenen zijn, vergunnen Roamscbkatholijke onderdaa- 
nen, de plegtigheden der Roomfche kerk te Salfét openlijk en met dezelfde vrijheid te oefenen 
als in Europa; en niettemin was de heer anquetil, een Roomschkatholijke, een Europeer , 
ja een geleerde , zo onbarmhartig, dat hij uit de pagode Ponjfer het beeldnis eener koe wegram , 
dat de Bratnanen eerst onlangs uit eerbied met olij gefineerd hadden. De Bramanen , welken 
in 
