AANMERKINGEN te BOMBAY en SURATTE. 'VL 
kerde mij insgelijks, bij Teridfchanapoli eene groote in rotzen uitgehouwen pa- 
gode gezien te hebben. Met één woord, men treft bij de Indiaanen, een 
der oudfte volken in de waereld , nog zo veele pragtige overblijfzels der oud- 
heid aan, dat dezelvcn voorzéker eene grooter oplettendheid der Europefche ge- 
leerden verdienen, dan men er tot héden op gehad heeft. Zij vallen wel zo niet 
in het oog, als de groote piramieden van Egiptc; maar zij vereischten evenwel 
geen minder arbeid, en daarenboven veel meer kunst. Want om de groote pira- 
mieden , welken men in de nabuurfchap van Rahira vind , geheel van gehou- 
wen fteenen opterigten , had de bouwheer voornaamlijk maar geld en volk van 
noden. De bouwmeester vond den Reen, dien hij nodig had, eenen weeken 
kalkfteen, gemaklijk om te verwerken, in de nabuurfchap. Om dezelven opeen 
te ftapelen, had hij maar eenvoudige werktuigen nodig, doordien de piramie- 
den wel hoog zijn , doch wégens de groote breedte van derzelvcr grondvlakte 
zulk een fchuin oppervlak hebben , dat men de fteenen gemaklijk met eene talie 
naar boven kon brengen. Als nu de fteenen als trapswijze op elkander gelegd wa- 
ren , hakte men alleenlijk de buitenfte hoeken af , en zo verkreeg de piramied 
een geheel glad dek, waarvan boven op de tweede piramied bij Kahira nog iet 
over ig gebléven, doch bij de anderen alles verweerd is ( *)• Om eenen der 
wemelde tempels van de Indiaanen te bouwen , moest men eene rots met een’ 
ver- 
in hun eigen land waren, baden de dienaars van den vreemdling, dat hij hun dit hun heiligdom 
toch wilde teruggéven, maar vergeefs. Met geweld konden zij het hem niet ontnémen, 'wijl 
hij gewapend was. Hieruit en uit verfcheiden andere voorbeelden , door den heer ANQUETm 
aangehaald , ziet men den zagtmoedigen inborst der Indiaanen. Men léze zijne reisbefchrijving, 
en oordcie dan , of een Braman, of eenig ander vreemdling, die zig in Europa omtrent dc Chris- 
tenen zo gedroeg, als hij zig tégen de Indiaanen gedragen heefc, niet dikwijls in ongelégenheïd 
zou geraken. Veele reizigers klagen, dat de inwoners hunne onderzoekingen zwaar en moeiiijk 
maken , en dat zij veeltijds tot de merkvvaardigfte zaaken geen toegang kunnen verkrijgen. Kan 
men zig daar over verwonderen, wanneer hunne voorgangers zig op eene wijze gedragen heb- 
ben, als dc heer anquetil? Wie zou het den Bramanen op Salfet kwalijk kunnen némen. 
Indien zij voortaan, zo lang het eiland nog onder dc regéring der Maratten ftaat, geen Europelr 
wilden vergunnen, hunne oude tempels te bezigtigenj? • 
(*) I. Deel, bl. iiji. 
II. DEEL. F 
