4 g AANMERKINGEN te BOMBAY en SURATTE. 
toren op eenen berg tamelijk ver van de ftad. Deze toren is van boven meü 
planken belegd, waarop zij hunne lijken leggen: en als de roofvogels het 
vleesch daarvan verteerd hebben , verzamelen zij de beenderen benéden in den 
toren, die der mannén en vrouwen in bijzondere bewaarplaatzen. Dit gebouw is 
thans gefloten, zo men zegt, om dat ecnseen jong en fraai vrouwsperfoon , dat 
fchïelijk gefrorvcn, en, naar de wijze der Oosterlingen, aanftonds begraven 
was, op dit berkhof nog een bezoek van haaren minnaar had gehad. 
Wijl ik gelégenheid had , om twee alphabetten van deze P ar fis te bekomen, 
heb ik dezelven méde laten in koper brengen. D. is het alphabet pelwi , waar- 
mede de boeken gefchréven zijn , die bij hen voor heilig worden gehouden , en 
E. het alphabet dsjan-chdn , waarvan zij zig in andere boeken bedienen. Hun 
voornaamfte geestlijke te Suratte, één van de geenen, welken de heer anque- 
til dwong, hem bij het vertalen van Zend-avesta behulpzaam te zijn, heeft de- 
zelvcn gefchréven. Ik heb ze egter niet onmiddellijk van hem, maar door va- 
der medard , eenen kapucijn uit don Elzac , uic ü jcierc lange jaaren een vriend 
van hem was , en twijfel daarom niet , of dezelven zijn egt (*). De naamen 
der verfcheiden letters heeft de heer medard naar de uitfpraak van den gemel- 
den geestlijken gefchréven. 
Op het einde van het ccrfle deel heeft de lézer gezien, dat de heer cramer 
en ik, in September 1763 , beiden ziek te Bombay waren aangekomen. Hier 
vonden wij den bijftand van een’ bekwaam’ geneesheer per Engelfchen, ook ont- 
brak het ons niet aan rust en gemak, waaraan wij in Arabië zulk een groot ge- 
brek gehad hadden. Wij hoopten dus onze terugreis over Basra met een fchip 
te zullen kunnen doen , dat in Januari] 1764 van Bombay dervvaard onder zeil 
zou gaan. Doch niet alleen was mijne gezondheid in dien tijd nog zeer zwak , 
maar de ziekte van den heer cramer was nog verergerd : en deze mijn laatfte 
reisgenoot moest eindelijk, den 10 Februarij, ook het tijdelijke verlaten. Nu 
was 
(*) De heer ah'Quktil noemt het alphabet Dsjan • cMn, Zend. Men vergelijke deze alpha- 
betten met de affchriften , welken de gemelde geleerde op de S plaat zijner vertaling van Zend* 
^dvesta , 7 o?b. 1 I. p. 424. in koper heeft laten brengen. Hij heeft zijne proeven uit oude 
Jaandfchiiften genomen, die van dezen al vrij wat verfchillen. 
