AANMERKINGEN te BOMBAY en SURATTË. 
57 
verdréven. Doch hij kwam, in het jaar 1758 , weer terug, en zijne fchoon- 
moeder, de voorgemelde weduwe, bragt het door haar geld, dat zij bij deze 
gelégenheid niet fpaarde , zo ver, dat de toenmalige nabab hem de regéring der 
ftad weer moest ovcrlaten. Nu waren de Engelfchen met ernst bedagt, zigzel- 
ven meesters van het k afteel te maken. De regéring te Bombay zond te dien 
einde, in het begin van het jaar 1759, den heer spencer, eenen hunner raa- 
den, en een’ man, die van allen, zo wel tpdiaanen als Europeërs, zeer be- 
mind was , met eene aanzienlijke magt naar Suratte. Er verliep veel tijd, eer 
zij hunne fchépen, wégens de ménigvuldige zandbanken in den vloed Tappi, 
tot aan de ftad konden brengen. Eindlijk werd alles ontfcheept. Men verzé- 
kerde den nabab der ftad , dat hij gerust in zijnen post zou blijven , indien bij 
de ftadspoort voor de Engelfchen wilde openen , en hen bij het innémen van 
het kafteel niet hinderde. Hij gaf zijne toeftemming daartoe, en dus werd het 
kafteel binnen weinig dagen veroverd, zonder dat het veel bloed kostte. 
De Engelfchen zouden ondertusfehen niet veel gewonnen hebben , indien zij 
het kafteel en de daartoe behorende bezetting van de winst, die zij van hunnen 
handel te Suratte hebben , hadden moeten onderhouden. Al hadden zij zig op 
de vriendfehap van den nabab kunnen verlaten , zo vonden zij onder de voor. 
naame lieden dezer ftad nog verfcheiden magtige tégenftanders , die het juk van 
een Europefchen landaard niet geduldig wilden dragen. De kooplieden be- 
gonnen nu ook te vrézen, dat hun handel voortaan door de vijanden van En- 
geland, en in dezen tijd voornaamlijk door de Franfchen , geftoord mogt wor- 
den. Dus had de heer spencer na de verovering van het kafteel nog veele zaa- 
ken in orde te brengen. Doch door zijn verftand en zijne vriendlijkheid kwam 
hij alle zwarigheden te boven. Hij verzekerde de inwoners, dat zij niet alsEn- 
gelfche onderdaanen zouden aangemerkt worden, en dat de Engelfchen het kas- 
teel niet voor zigzehen, maai voor den mogol veroverd hadden 5 ten bewijze 
liet hij de vlag van den mogol weer van het kasteel waijen. Hij bragt degroote 
kooplieden alhier onder het oog, dat de heeren, die zig in de laatfte jaaren de 
regéring over hen aangematigd hadden, de inkomften, welken tot onderhou- 
ding eener vloot, en tot befcherming van den handel waren beftemd geweest, 
tot hun eigen bijzonder voordeel hefteed hadden, en dat de kust om die réden 
vol zeerovers was geworden. Daarëntégen .beloofde hij , dat de Engelfchen 
11 wel. H hun- 
