AANMERKINGEN te BOMBAY en SURATTE. 
59 
toos naar hunnen wil fchikken. Zij liaan hem zulke groote inkomllen toe , dat 
hij , naar de Oosterfche wijze , een’ grooten Haan kan voeren ; maar ook niet 
meer, op dat hij hen niet te rijk en te magtig worde. Zij handhaven alle de 
regten des vorigen nababs zo ftrikt, dat zelfs bij omgangen op groote feestda- 
gen , wanneer de Sunniten hunnen godsdienst op eenc zékere plaats buiten de 
ftad^pleglig houden, altoos een Engelsman méde rijd. Ik zal hierna een voor. 
beeld daarvan bijbrengen. 
De rijke kooplieden te Suratte , vrienden der Engelfchen , behoeven thans 
wel niet meer te vrézen , dat de nabab groote lommen van hun zal afpersfen, 
hetwelk eertijds niet zelden gebeurde; doch in andere gevallen fchijnt het ook, 
dat zij met de nieuwe regéringswijze juist niet zeer te vréden zijn. Zij zijn, bij 
voorbeeld, genoodzaakt voor hunne fchépen van den directeur der Engellchcn, 
als zeevoogd van den raogol, geleibrieven te némen. Wanneer nu de Engel- 
fclien naar dezelfde haven ook fchépen willen zenden , is het hun niet altijd on- 
verfchiilig, wanneer anderen voor hen komen. Daarom gebeurt bet dikwijls, 
zegt men, dat de geleibrieven voor de fchépen der Indiaanen tot tégen het einde 
der mouzons opgehouden worden , en dat ménig fchip de beltemde haven in het 
jaargetij niet kan bereiken. Ik trof zulk een fchip van Suratte te Bombay aan, 
dat naar Dsjidda beltemd, doch van Socatra terug gekomen was , en nu eenige 
maanden moest blijven liggen , om het jaargetij aftevvagten , waarin het zijne 
reis naar den Arabifchen zeeboezem kon voordzetten. Dit was een groot ver- 
lies voor de kooplieden. Ondertusfchen waren de fcjiépen der Engelfchen, 
waarop de fchipper en de Huurlieden altijd Europeërs, en dienvolgens béter zee- 
lieden zijn dan de Mohammedaanen , nog tijdig naar Dsjidda gekomen, en hadden 
hunne waaren wél betaald gekregen. 
N a de Engelfchen is van de Europefche landaarden te Suratte de Holland- 
fche de fterklte. Deze heeft hier eenen directeur, eenen opperkoopman, koop- 
lieden en onderkooplieden, nevens eene menigte Europefche fchrijvers en an- 
dere dienaaren , en ook nog eenig krijgsvolk. Ondertusfchen is hun handel op 
verre na zo groot niet meer als in vroeger tijden. Het fchijnt ook bij dezen 
landaard niet zeer naar behox’en toetegaan. Doch het is mijne zaak niet des- 
wégens aanmerkingen te maken. 
De handel der Franfchen in deze Had is thans (1764) in eenen nogflegteren 
H 2 Haat, 
