AANMERKINGEN te MASKAT. 
8 o 
anders ook aan Mohammedaanen voor geld overgéven. Eene geheele ménigte 
van deze flegte vrouwlieden woont in eene bijzondere wijk buiten de ftad (*). 
Voor het overige is de burgerlijke regéring hier zo voortred ijk , dat men in het 
geheel van geen dieverij hoort, fchoon het niets vreemds is, koopwaaren gedu- 
rende geheele wecken op de ftraat te zien liggen. Niemand mag des nagts zonder 
licht op de ftraat verfchijnen ; en , op dat men geen waaren zou binnen bren- 
gen, en de regéring daardoor ten aanzien van den tol niet bedrogen worden, 
/ mag geen boot na zonneondergang aan land komen , zelfs niet eens van het 
eene fchip naar het andere gaan. 
De Imam heeft in deze ftad eenen Wall, of kommandant, eenen JVekily 
of bewindsman van den tol alhier, onder welken ook alle de kooplieden en 
vreemd- 
(*) Onder de verfcheiden Castenm Indiën vind men ook danzervsfen , die, éven als de Gaste 
in Egipte, en de Tschingane tc Konttantinopel bij een’ ieder, die er voor wil betalen, voor geld 
danzen en zingen. Doch de heidenfehe danzeresfen trouwen nooit. Haare dogters léren het 
handwerk der moeder , en de zoons worden gemeenlijk foldaaten. Twee Engelfchen en ik lie- 
ten te Maskat, op een’ avond, eenigen van deze danzeresfen, die zig om de Indifche kooplieden 
aldaar ophielden, komen, doch ik vond haaren dans en haare muziek niet béter dan die der Ga- 
ste in Egipte. Op een’ anderen avond lieten wij drie jonge Indiaanen komen , waarvan de eene 
zulk eene viool fpeelde, als bij Eop plaat XXVI. van het eerfte deel afgebeeld Is; de andere 
had een paai metaalen tafelborden, en de derde eene trom dwars vóór het lijf gebonden. Zij 
zongen en dansten alle drie. Ik zag deze jonge lieden met vermaak. Van hunne Indifche ge- 
zangen kon ik wel geen woord , doch uit hunne gebaerden en de muziek fchier alles verftaan. 
Zij zongen meestendeels van liefde -en helden -bedrijven , enéénftuk, waarin zij de Portugee- 
fen in hunnen tégenwoordigen toefhnd affehetsten. Dezen zijn niet meer die helden , welken 
zij in die eeuw waren, toen zij Indiën veroverden. Zij hebben van hunne groote bezittingen in 
dit waereldgewest flegts weinigen meer; nogthans betonen zij in hunne gefprekken en in hun 
ganfebe gedrag nog dezelfde trotsheid; dit laatfte werd door de Indiaanen zo wel uitgedrukt, dat 
het niet béter door Europefche toueelfpélers zou hebben kunnen gedaan worden. In plaats dat 
de danzeresfen febier altijd op dezelfde plaats blijven Haan, en alleen haar lichaam bewégen , 
maken deze danzers bijwijlen tamelijke fprongen. In het algemeen dansten en fpeelden zij vol- 
komen naar de maat. Alle hunne toonen waren, éven als die, welken ik bij de Arabiers, Per- 
zen en Turkomannen gehoord heb, in eene vier vierden of? maat. Zij zingen dikwijls hij beur- 
ten; en als er verfcheidsn te gelijk zingen, hoort men van allen dezelfde melodie, ten zij een van 
hun een’ doorgaanden bas zingt. 
