92 
REIS VAN ABUSCHAHHR naar SCHIRAS. 
fchen zijn’ eigen handel en dien der oost'ïnd. maatfchappij des te veiliger te drij- 
ven. Hij zond kort na mijne aankomst eene groote menigte waaren over Kor- 
mudsch naar Scbiras. Bij die gelegenheid verzamelden zig nog verfcheiden rei- 
zigers, ten deele kleine kooplieden, ten deele arme Armenifche huisgezinnen, 
die Perfië wégens de binnenlandfche onlusten verlaten hadden , en thans naar 
hun vaderland wilden kéren. Dit werd eene tamelijk groote kade , of karavane. 
Hoe zeer ik dus ook réden had om mij te haasten , om eerlang in Europa terug 
te komen , wilde ik evenwel zulk eene fchoone gelégenheid , om naar Scbiras 
en de vermaarde overblijfzels van Perfepolis te komen , welken niet meer dan 
twee dagreizen van de gemelde Rad liggen, niet laten voorbijgaan, maar be- 
floot, den xjden februarij met de kade landwaard te reizen. Ik hield mijne 
Europefche kléding , die ik van Indiën had médegebragt , op de reis naar Per- 
fepolis nog aan, doch ondervond ook alle de ongemakken, welken met korte 
en nauwe kléderen op reizen in karavanen gepaard gaan. Dezen dag kwamen 
wij niet verder , dan tot Tdnkefir. Hier en daar zagen wij dadelboomgaarden ; 
doch de dorpen bij woron of ^a.uscnijjR of ten deele verwoest, en het 
land was weinig bebouwd , lchoon het uit de natuur tamelijk vrugtbaar fcheen 
te wézen. Ik vond in Kermafir ook wijnranken , die ik in dit heet gewest 
niet zou verwagt hebben. Zij Ronden in eenen geheel rotsagtigen grond , in 
eene foort van putten van 6 tot io voet diep. De bovenRe takken lagen op 
Reenen rondom den put. En opdat de druiven van de vogtigheid niet zouden 
bederven , had men zorgvuldig gooten gemaakt doorwelken het water tot den 
Ram geleid word. 
Daar was geen een kameel in onze ganfche kafle. De meeRen waaren waren 
op ezels gepakt. Zommige kooplieden hadden paerden beladen , en de geenen , 
die het maar eenigzins konden doen, réden ook op paerden; anderen op ézels, 
en de overigen gingen te voet. Onder mijne reisgezellen was een Armenisch 
koopman, die in Perfië geboren was, doch eenige jaaren in Italië doorgebragt 
had , en zig op de Europefche wijze kleedde , om dus voor een’ Europeer aange- 
zien te worden. Het gezelfchap van dien manwas mij zeer nuttig en aangenaam ; 
want hij was bij de Perzen veeltijds mijn vertolker. Ik vond ook nog wel eeni- 
ge weinigen in onze kafle , die Arabisch fpraken ; doch voor het overige kon, 
ik met de anderen in het geheel niet fpréken. 
Even 
i 
