98 
REIS van ABUSCHAHHR naar SCHIRAS. 
was, beftond, zeide men, uit 4000 man ruiterij en 2000 man voetvolk; 
doch een Georgiër wilde mij in vertrouwen verzekeren , dat er van de eer- 
ften niet boven de 1100, en van de laatften maar 500 man, bekwaam tot den 
ftrijd , waren. Hier was geen de minfte geregeldheid. Elk had zijne tent 
opgeflagen, of zijne hut gebouwd, daar het hem best geviel, en zijn paerd 
aangebonden , daar het hem goed dagt. De Periifche paerden zijn fraai. De 
ruiters hebben karabijnen en piftoolen met floten. Van de laatften dragen zij 
gemeenlijk de eene vóór, en de andere agter in den gordel. Het voetvolk heeft 
roers met lonten. In plaats dat een Chriften bij de Turken niet eens gemeen 
janitzaar kan worden, word bij de Perfifche légers geen onderfcheid tusfchen 
een’ braaf Christen en een’ Mohammedaan gemaakt. Ik vond bij dit kleine 
léger verfcheiden officiers en onderofficiers , welken Georgiërs en Christenen 
waren. Alle deze lieden waren fchoon van geftalte. In plaats dat de Arme- 
niërs en Grieken, inzonderheid de laatften, in tégenwoordigheid der Osmanli 
zeer flaafs plégen te zijn , vond ik in tegendeel in het gedrag dezer Georgiërs 
iets trots, dat hun zeer wël voegde. Zij hadden ook de fraaifte ingelegde 
roers, piftoolen en fabels. Aan de kléding kon men ze in het geheel niet van 
de Mohammedaanen onderfcheiden. 
De Perzen verdélen hun léger nog éven eens, als in de oudfte tijden, en 
noemen hunne bevelhebbers naar het getal der krijgsknegtcn , die onder hen 
Haan. Ondertusfchen zou men zig zeer vergisten , indien men uit het CT etal der 
krijgsbevelhebbers de grootte des légers van kerïm khhn wilde afnémen ; want 
ik heb ei gekend, die, volgens hunnen naam, over 100 het bevel moesten 
hebben, doch maar eene bende van 50 of 60 man hadden. Dag baf dn is bij 
hen een, die over tien; Panfcha bafchi een, die over vijftig; Us bafchi een, 
die over honderd; Pan/ad bafchi een, die over vijfhonderd, en Mint bafchi 
een, die over duizend man het bevel voert. De Min bafchi ftaan wéder onder 
het bevel van eenen Sultan , gelijk dezen onder het bevel van eenen Khdn. Men 
weet, dat de Tartaarcn hunne regenten Khdn en de Turken de hunnen Sultan 
noemen. Het fchijnt derhalven , dat de trotze Perfifche regenten , die zig zel- 
ven Schab en zelfs Padi fchah noemden , hunnen hoogen amptenaaren de eerti- 
tels van K dn en Sultan gegeven hebben , om zigzelven , die nu over eene me- 
nigte Khans en Sultans te bevélen hadden , in de oogen hunner onderdaanen des 
tc meer te verheffen. Als 
