102 
REIS VAN ABUSCHAHHR naar SCHIRAS. 
en arbeid bun brood niet kunnen verdienen , zoeken zij krijgsdienften bij de 
grooten , om ten kosten hunner medeburgers te léven ; en als dit hun niet wil 
gelukken, verzamelen zig geheele benden om de karavanen te plunderen. Om 
die réden ontbreekt het in de Mohammedaanfche landen niet ligt aan krijgslieden 
en rovers. 
Dezen dag zagen wij nog eene andere plaag der ongelukkige inwoners dezer 
gewesten : namelijk een’ grooten trek fpringbaanen. Doch het was de trek- 
lpringhaan niet , welken men zo ménigvuïdig in Arabië ziet , en die aldaar ge- 
geten word. Deze had een’ groenagtigen kop , zwarte vlekken op het lijf, en 
was dik en dus zwaar tot het vliegen. 
Den 2 aften hadden wij ook nog eenen zeer flegten weg. Wij kwamen voor- 
bij een dorp Kunar Bender , waarvan niets meer overig was, dan cenige dadel- 
boomen. Hier en daar zagen wij groote begraafplaatzen , vervallen waterlei- 
dingen en woeste akkers, die nog voor weinige jaaren fchénen bebouwd ge- 
weest te zijn. Wij légerden ons héden mijl van ons laatfte nagtlégerineene 
onbebouwde ftreek , welke men Sar Mashak of Sar RiW"* noemde. Ondertus- 
fchcn nam ik hier de poolshoogte ook waar. 
Den 23 ften reisden wij omtrent 3 duitfche mijlen naar het N. N. W., daar 
wij intégendeel te voren naar het oosten , en gemeenlijk nog iets zuidwaard ge- 
gaan waren. Wij légerden bij een verwoest dorp Tfentr. Dit behoorde onder 
het gebied van Bosgün , welks heer nog onlangs de reizigers dwong een weg- 
geld te betalen. Thans, daar er een léger in de nabuurfchap was, durfde hij 
het niet eifchen. Naar mate wij verder in de bergagtige ftreek, en dus hooger 
kwamen , vonden wij het ook fteeds kouder. Naar het N. N. O. zagen wij ge- 
bergten , die geheel met fneeuw bedekt waren. 
Den 24ft en kwamen wij over eenen hoogen berg, dien de inwoners Sandel 
noemen, en légerden bij Aids , digt bij eene reeks hooge bergen. Hier zijn 
verfcheiden heete bronnen , en bij ééne derzelven] vind men eene kamer tot ge- 
mak der geenen , die zig willen baden. Aan den weg ziet men hier en daar 
nog lange rijen fteenen , als of aldaar nog fterke fondamenten waren. Mis- 
fchien zijn het overblijfzels van waterleidingen, die in laater tijden verwaar- 
loosd zijn. Auis was nog voor weinige maanden een groot dorp, doch zédert 
door MiR MAiiENNA geploiiderd , verwoest, en door de inwoners geheel verla- 
ten. 
. ■' ' ■ . ■ ■ ” • • 4 ' \ 
