io6 REIS van ABUSCHAHHR naar SCHIRAS. 
huis , om het overige van den dag en den volgenden nagt voor het onftuimïg 
weeder gedekt te zijn. Ik liet hout brengen, en verzogt eenige Armeniërs 
met mij aan dit gemak deel te némen. We] ras kwam ook eene menigte 
Armenifche wijven met haare kinderen. Dezen waren in het eerst blij- 
de , dat ik haar eene plaats aan de deur vergunde. Maar terwijl ik eens uit 
het huis ging, verruilden de mannen hunne plaats met de vrouwen, en bij mij- 
ne terugkomst vond ik den harem bij het vuur. Alle de vrouwsperfoonen had- 
den de aangezigten op de ganfche reis zorgvuldig bedekt , en 2% van het ge- 
zelfchap van alle vreemde mansperfoonen verwijderd. Het zou daarom eene 
onbeleefdheid zijn geweest , indien ik bij haar had willen plaats némen , of haar 
zelfs van het vuur verdrijven. In een’ anderen hoek van het huis , alwaar ik 
een vuur wilde aanmaken, rookte het zo flerk, dat het niet te houden was. 
Een ander huis kon ik niet krijgen. Dus moest ik geduld hebben , en mijne 
reisgezellinnen eerst haare klederen laten drogen, voor dat ik weêr bij het vuur 
kon komen. Toen hetnagt was, moest ik ook den wijven en kinderen de bes- 
te plaats van het vertrek , of veelmeer van het huis ■> inmimcu. Wij hadden 
een’ zwaaien nurm met nagel , meeuw en régen. Vóór de traliën in de venfier- 
openingen waren geen luiken; het dak was zo liegt, dat het water er door 
drong; met één woord, ik moest mijne matras van den eenen hoek naarden 
anderen dragen , en kon geen plaats vinden , daar ik droog kon liggen. In den 
nagt kwam er eene nieuwe opfchudding. De huizen van dit dorp liggen aan een’ 
Reilen berg , en ik woonde hier op de tweede verdieping , fchier zonder dat ik 
het wist. J\ T iet verre van mij Rond mijn paerd in den Ral. Bij ongeluk brak daar 
de vloer en het paerd vlei bij den huiswaerd, die benéden woonde, in het ver- 
trek. Den volgenden morgen krégen wij berigt, dat een kleine vloed, dien wij 
over moesten, in den voorgaanden nagt door den zwaaren régen zo gezwollen 
was,, dat wij dezen dag niet verder konden komen. Wij hadden ook nog zo 
veel regen -en hagelwecder, dat ik, niettégenftaande al het ongemak, mij ge- 
lukkig agtte , nog 24 uuren in dit dorp te kunnen blijven. 
D e omliggende bergen waren weer geheel met fneeuw bedekt. Niet verre 
van Romchün is een berg , zegt men , waar Reenzout gehouwen word. 
Den 2 (1en maart 1765, kwamen wij over eenen vloed, die zig metverlchei- 
den anderen verenigt, zijnen weg naar Cra neemt, en zig eindelijk tusfehen Abu- 
fchahhr 
