XI O 
AANMERKINGEN te SCniRAS. 
zat. Bij een gehoor , dat ik , en mijne reisgenooten bij den Pafcha te Kahira 
hadden, kusten wij dc flip van zijnen pelsrok. Den Pafcha te Dsjiddag roetten 
wij alleenlijk eerbiedig. Den Imam te Sana kusten wij de hand van binnen en 
bovenop, insgelijks zijn kleed op de knie; en nergens werden wij genodigd 
om te zitten. Hier vonden wij, midden in de zaal, twee floelen , waarop wij 
aanflonds , na eene diepe buiging, gingen zitten. De Beglerbeg was sadik icnaN 
genoemd, en een ouder broeder van den JVektl kerim ia-iax. Indiende laatfte 
geen ftadhouder van Perfie was geworden , zou , naar alle aanzién , de cerfte 
ook geen groot geluk in de waereld gemaakt hebben. Men zeide nogthans, dat 
bij zédert eenigen tijd, te gelijk met zijne zoonen, leerde lézen en fchrijven, 
en dus reeds geleerder was, dan zijn broeder, de Weïil. De gewigtige zaaken 
van dit gewest werden door bekwaame lieden beftierd, en de Beglerbeg , éven 
als de Sultan te Konftantinopel, droeg zorg voor het burgerlijke. Eenige dagen 
na mijne aankomst in deze flad , liet hij twee flagters , die flegt vleesch verkogt 
hadden, bij de ooren aan eenen paal fpijkeren, en hen zo den ganfehen namid- 
dag ftaan. Bij die gelegenheid liet hij bekend maken, dat alle de flagters, die 
7/,g voor taan aan deze misdaad zouden mnuidig maken, door midden zouden ge- 
houwen worden. Bij het gehoor was hij ongemeen gunftig. Onder anderen 
deed hij mij de verzékering, dat hij al de geenen, die mij in zijn gebied eenig 
leed zouden doen, het hoofd zou doen afflaan. 
De onderhofmeester , met een’ fraaijen rotting in de hand , ftond tusfehen 
ons en den Beglerbeg , éven als te Sana de Fakih achmed tusfehen ons en den 
Imhm. De heer herkules fprak met zijnen tolk in het Engelsch , deze met 
den hofmeester Perfisch , het welk de Beglerbeg dus kon verftaan ; doch hij 
liet zig alles nog eens door den hofmeester zeggen. Ik kan mij thans niet meer 
herinneren , of de laatfte niet misfehien Turksch fprak ; want deze taal is onder 
de aanzienlijke lieden in Perfië zeer gemeen. Ik vond het zonderling , dat de 
hofmeester, telkens als hij jegens den Beglerbeg gelproken had, zig niet alleen 
zeer diep boog, maar ook zijnen ftok liet vallen. Toen het gehoor geëindigd 
was, bragt een vriend van den heer herkules , die bij den Beglerbeg zeer in 
gunst ftond, ons door het paleis rond, om mij nog eenige vertrekken te to- 
nen. In één derzelven, nabij de gehoorzaal, waren de wanden met fraai mar- 
mer van Tauris bekleed, op den vloer lagen kostlijke tapijten, aan de wanden 
rond- 
