1 26 BESCHRIJVING* der O VERBLI JFZELS van PERSEPOLIS. 
eene andere wijze onder den voet gebonden zijn. In de zevende afdeling (zie 
de bovenfte rij op plaat XXII. ) leid de eerfte officier zijne makkers. Na dezelven 
volgen tweeperfoonen , die benifchen dragen ; de derde heefteen paar grove kous- 
fen , en de vierde kleine fchotels op de handen. De hoofden van dezen zijn zo 
befchadigd, dat ik niet zéker ben, of zij de mUtzen gehad hebben , daar ik ze meê 
getékend heb. (*). In de agtfte afdeling geleid de tweede officier 6 vreemdlin- 
gen, die allen eenen grooten doek om het lijf geflagen hebben , gelijk de Bedoui- 
nen in zommige geweften van Arabië, Alleenlijk zien de laatften er niet op , 
dat zij hunnen doek zo in plooijen leggen. De Hier , dien zij leiden , heefteen’ 
grooten klomp vet op den rug, éven als al het vette hoornvee in Arabië, In. 
diën en Perlië. 
In de négende afdeling worden herders door den ccrften officier geleid. Hun- 
ne kléding is eng en heeft korte mouwen. Hun hoofddragt is éven als die der 
kameel-en ezeldi ijvers, De eene fchijnt een paar bereide fchaapenvellen te dragen. 
Defoort vanfehaapen, welken hier afgebeeld zijn, vind men nog ménigvuldig 
in het Ooften. Zij hebben wol gelijk onze fchaapen ; doch dit heeft de 
fteenhouwer liegt aangeduid, zo wel als de gekrulde hairen van den leeuw ; want 
men kan dezelven nauwlijks van vederen onderfcheiden. In de tiende afdéling is 
de tweede officier de geleider. Zijne vreemdlingen zijn éveneens gekleed, als 
die in de zevende afdéling, doch zij hebben andere mutzen , en de eerfte van 
hun heeft eenen kokei van eenen boog aan zijnen gordel hangen. De geenen , 
die den ftier in de elfde afdéling, p ] aat XXIII. , leiden, «ju bijna op dezelfde 
wijze gekleed, als de ezeldrijvers in de 6* afdéling; alleenlijk dat zij een lang op- 
perkleed hebben. Eén van hun heeft eene fpeer en een’ fchild , en de beide ag- 
terften hebben elk twee fpeeren. Die in de twaalfde afdéling, welken door den 
tweeden officier geleid worden, hebben eene bijzondere kléding, namelijk broe- 
ken, die hun tot op de voeten hangen, éven als de fchakjchir der Turken, en 
hunne 
t*j Bij Chardin Haan de verfcheidcn afdélingen niet regt boven elkander. Denklijk tékende 
hij elke geheele rij op een bijzonder papier, en heeft naderhand vergéten, datdie, welke ik 
de 7 de afdéling genoemd heb, naast den trap ftaat. 
I 
