Hó . BESCHRIJVING der OVERBLIjFZELS van PERSEPOLIS. 
beelden van bovennatmirlijke grootte: deze! Ven zijn oök verheven, evenals 
alle de beelden en figuurèn te Tfchil mindr, doch in een’ geheel anderen fraaak. 
De beelden op den wand naar het noorden, zijn. op plaat XXXII. -bij a. afge- 
beeld. Plet hoofd van den voornaamRen perfoon , welken mijn dorpfohout 
radsjab noemde , als méde de kop van het paerd zijn moetwillig gefchonden. 
De perfoon , die agter het paerd. -Raat , is voet hoog; vvtiaruit men qp de 
grootte der ; andere, beelden kan befluiten. Aan dezen wand Haan de Vier 
régels F. plaat XXVII. vóór het paerd, maar g. en h. op het paerd: de laat- 
Ren zijn dus .niet van de hand des meesters, die de beelden uitgehouwen 
heeft, maar laater gemaakt (*). De onderRe 6 régels Grieksch fchrift zijn de 
nieuwflen, doch het meest befchadigd. De beelden aan den wand n ar het 
oosten zijn bij b. op plaat XXXII. afgebeeld. Dezen hebben veel meer. door 
den tijd geleden dan de voorgaanden. Hier fchijnen de beide .hoof iperfoonen 
eenen tweeflrijd om eenen ring te houden, Van welken een 'breed lint afhangt, 
en beiden hebben ook linten .op den rug afhangen. Tusfohon ben foian twee 
kinderen.. Onder deze beelden vind meu ci drie , die geen 'baard hebben, wel- 
ken denklijk vrouwsperfoonen zullen verbeelden. Aan den wand naar het zui- 
den ziet men twee perfoonen te paerd, welken insgelijks om eenen ring flrij- 
den. Ik heb ze niet getékend , om dat zij zeer veel door den tijd geleden had- 
den. Ik meen oók, dat zij niet veel veffchilleii van de beelden, bij c. op plaat 
XXXIII. afgebecld. • - . , 
Omtrent il duitfche mijl van Tfchil mindr , of het paleis van Perfepoiis, 
.namelijk \ mijl ten noorden, en dan éven zo verre ten oosten, vind men 
thans nog eenige overbtijfzels, welken door dc. Perzen de overblijfsels, van 
TJiakr , dat is , van de Rad Perfepoiis genoemd worden. Waarfcbijnlijk zijn dit 
de overblijfzels van het paleis, dat de koningin homai in deze Rad liet bouwen; 
want de arbeid aan dezelven is in denzelfden imaak, als die, welken men ziet 
: i.t: ' , X aan 
(*) Het opfchrift F. is het best ultgëhóuwen , doch op verre na zo diep n'et, als' die te Tfchil 
mindr. De fchri.iftrekken bij F. en G. zün verfchillènde. Doch zommige letters 'fc! ïjnen in be - 
-den dezelfden' té wlézen. De taalkundigen kunnen dus misfehien de eene gebruiken , o;n de'an- 
dere daaruit te verklaren. 
