i5o BESCHRIJVING der OVERBLÏJFZELS van PERSEPOLIS. 
rige zig allengs in de rots verliest. In de afbeelding d. fcbjjnt deperfoon , wel- 
ke vóór het paerd Raat, éven zulke lange en enge mouwen te hebben, als de 
Indiaanen. Dezen trekken dezelven bij het gebed verre over de handen heen , 
in plaats dat zij ze anders te rug fchuiven , en dus op de armen veele vouwen 
hebben. Wat voor het overige het geheele zal verbeelden, laat ik anderen ter 
beflisfing over. Men vind aan deze rots nog meer afbeeldingen van RusTaw en 
andere perfoonen, die ik niet getékend heb , deels wijl de arbeid flegt is, of wijl 
de beelden zeei befcnadigd zijn , deels ook wijl ik mij nu haastte om weer naar 
Schirds te keren, daar mijn bediende ziek geworden en veflorven was 
Agter het paerd d. plaat XXXIII. is een groot opfchrift, waarvan hetgroot- 
ftc gedeeite door den tijd zeer befchadigd is. Ik heb eenen hoek daarvan, om- 
trent J der breedte en de helft der hoogte, dus in het geheel omtrent j van al. 
les , op plaat XXXIV. afgefchréven. Dit zijn zéker allen afgebroken régels , 
en men zal derzelver inhoud niet volkomen kunnen léren; nogthans kan dit 
weinige den geleeraen het alphabet léren kennen , dat men in dien tijd in Perlië 
gebruikte, toen deze beelden uitgehouwen werden; en wie weet, of men niet 
nog het eene of andere daaruit zal kunnen léren. De overige opfchriften , wel- 
ken nog te-Nakfchi Ruft dm gevonden worden, zijn allen zeer flegt ; egter heb 
ik er ook nog eenigen van bij r. op plaat XXVII. afgefchréven. 
x\ls men nu alie de opfchriften befchonwt , die ik in de ftreek van Perfepo- 
lis, gedeeltelijk te Tfchil mindr , en gedeeltelijk te Nakfchi Rustfon afgefchréven 
heb, zal men denklijk geen plaats in de waereld aantreffen, daar men zo 
veele verfchülende fchrijftrekken bij elkander vind. Die op plaat XXIV. en 
XXX:. zijn ongetwijfeld de oudflen, ja zo oud als het paleis van jamschïd 
(Tfchil minar ) zclr ; want zij flaan overal op bekwaame plaatzen, en dikwijls 
tusfeben beelden , alwaar men voor dezelven plaats gelaten heeft. De geleerden 
hebben ze, naar de affchriften mijner voorgangers, reeds voor beeldfehrijten 
veiklaaid. Doch zij beflaan, gelijk in het voorgaande reeds is aangemerkt, uit 
drie geheel verfchillende alphabetten: namelijk a, b, g, h, i. uit zeer een- 
voudige letters, die ik allen op plaat XXIII. verzameld heb; maar de oplchrif- 
ten c, e, k, en d, f, l, hebben meer te zamengeftelde letters. Hierop vol- 
gen , naar rang der oudheid , de fchrijftrekken op plaat XXXIV. ; dan de vier 
. régels 
