15* BESCHRIJVING der OVERBLIJFZELS van PERSEPOLIS. 
bouw heeft waarfchijnlijk geen vertrek bevat , maar fchijnt van eerften af aangevuld 
te zijn geweest. Derhalven zal het denklijk nooit tot eene woning der lévenden , 
maar tot eene begraafplaats, of tot eene kapél beftemd geweest zijn, waarin misfchien 
de dooden, die in de graven moesten gebragt worden, eerst bijgezet werden. 
Men weet reeds uit andere reisbclchrij vingen, dat hier boven op den berg 
nog eene kleine zuil ftaat. Ik heb ze maar van verre gezien. Herodotus 
fchrijft in zijn eerfte boek §. 122, dat de Perzen de gewoonte gehad hadden , 
op de hoogfte bergen te klimmen, en aan de zon, de maan, de aarde, het 
vuur, het water en den wind te offeren. Mogelijk beklommen de Perfepolitaa- 
nen met dit oogmerk deze rotzen , van dewelken men een uitzigt naar de bené- 
den liggende vlakte heeft. 
Niet verre van hier, aan den weg naar het dorp Tfchül , zijn twee kleine 
gebouwen uit de rots gehouwen , die nauwlijks opmerking verdienen. Mis- 
fchien , dat het begraafplaatzen zijn van mohammedaanfche heiligen. 
Drie of vier duitfche mijlen naar het wescen liggen nog 3 oude kasteden , 
die men Kalld Istakr , Kalld Schikasté en noemt. Het eene, zegt 
men, ligt benéden, het tweede aan het midden en het derde boven op eenen 
hoogen en Reilen berg. Dewijl ik niet naar deze ftreek ben gekomen, kan ik 
ook niet met zékerheid zeggen , of dezelven door de oude Perzen , of eerst 
door de Mohammedaanen gebouwd zijn. Naar gedagte zijn zij van de eerften , 
en verdienen ook door een’ Europeer bezigcigd te worden. 
De poolshoogte der Réden Perfepolis en Metnphis verfchilde maar zeer weinig. 
Doch de voormalige hoofdftad van Perfïë lag veel hooger boven het opper- 
vlak der zee , dan die van Egipte , en daarom is ook het onderfcheid van het 
weeder in beide landen zeer groot. Terwijl ik mij in de ftreek van Perfepolis 
ophield, hadden wij den 27^ maart, iften en 5 den april zwaaren régen met 
donder. Tot den 2^en april hadden wij nog fterke vorst bij nagt, het ijs duur- 
de egter niet langer, dan tot 8 of 9 uuren, wanneer alles door de zon weer 
ontdooid was. Op den top der bergen, aan de westzijde der vlakte liggende, 
zag men tot dien tijd ook nog fiieeuw. Daarcntégen régende het in de ftreek 
van Memphis maar zeer zelden, en ijs was daar in het geheel niet bekend (*). 
(*) Eerste deel, bl. 470 
479 - 
