/ 
AANMERKINGEN te SCIIIRAS. 165 
meesten déden aanRonds hun gebed, en wierpen onder hetzelve, als naar ge- 
woonte, hun aangezigt verfcheidenmaal ter aarde, als bij c. 
D e eerfte oeffening , welke men deed , is bij d. en e, afgebeeld , in zo 
verre dergclijke kunften kunnen afgebeeld worden. Het ganfche’gezelfchap Rel- 
de zig naast elkander op handen en voeten. Wanneer iemand flegts nog een 
leerling was, Rond hij omtrent als d., doch een meester Rrekte handen en voe- 
ten zo verre van elkander, als maar mogelijk was, alleenlijk moest de aarde 
niet met zijnen buik aangeraakt worden, fig. e. Elk moest in deze houding, 
zonder de handen of de voeten te verplaatzen, met het hoofd eenen kring, en 
dit tweemaal gefchied zijnde, ook de middenlijn befchrij ven. Hoe meermaalen nu 
iemand deze oefening kan herhalen, des te grooter meester is hij in zijne kunst. 
Ik geloof vastlijk , dat zommigen dezelve over de 60 maal herhaalden. Alles 
gefchiedde naar de muziek, en zeer naar de maat. Dan namen zommigen in' 
elke hand een groot Ruk rond hout, en wierpen het op defchoudcrs ƒ. Zij had- 
den daarbij niet anders te doen, dan de houten naar de maat van voren naar a g- 
ter op den fchouder te bewegen. Vervolgens huppelden zommigen met hunne 
voeten tégen eene plank, die zij fchuin tégen den wand geplaatst hadden , als 
bij g. Anderen , die reeds meer geoefend waren , gingen met hunne weten hoo- 
ger, als bij h . , en eindelijk zommigen, die het in hunne kunst nog verder , 
gebragt hadden , Relden zig met de handen op den grond , als bij b: 
Het kon niet anders zijn , of zij moesten na zulke oefeningen zeer Rerk zvvé- 
ten. Degeenen, derhaiven, die daar voor wilden betalen, plaatRen zig in ee-' 
ne nisfe, en lieten zig door eenen dienaar braaf wrijven i. ; deze deed zijn werk 
°ok naar de maat, en gaf dengeenen, die zig onder zijne handen begeven had, 
bijwijlen eenen gevoel igan fiag met de vlakke hand op den natten rug. Daarna 
drukte en rekte hij hem alle de léden. Hierop begonnen aile de anderen tc , 
danzen ; niet naar de Etiropefche wijze , waarin men geleerd word , de voeten 
buitenwaard te zetten, het lichaam regt en lós te houden e. z. v.., maar elk 
fprong en huppelde voor zig alleen; zommigen in de rondte in eenen kring (k.) 
e n anderen tégen eenen wand (/.) , allen nu op den eenen, dan op den anderen 
v ° G t, en dat zo flerk als mogelijk, om het lichaam ter deeg te fchudden. Zom- 
lri 'gen gingen op den rug liggen, (jn.~) met kusfèns onder het hoofd en de ar* 
, om twee dikke en zwaare Rukken hout naar de maat in de hoogte te hef- 
X 3 feu. 
