TERUGREIS naar ABüSCHAHHR. 
169 
Voord ; want den T/charwadars , of eigenaaren der lastdieren , kon het weinig 
fchélen, hoe lang zij op weg waren , als zij flegts hunne paerden, muilezels en 
ézels om niet en wél konden voederen ; en daar wij thans overal gras in over- 
vloed vonden , déden wij maar kleine dagreizen. Den eerflen dag kwamen 
Wij niet Verder, dan omtrent eene halve mijl van de Rad, alwaar de kafie zig 
eerst zou verzamelen. Den icden mai reisden wij maar st nur tot TfchismaSe- 
JU , (plaat 17.) en den ió'ien 4 uuren tot aan de vlakte bij Bendu. Dit dorp ligt 
zeer hoog aan de oostzijde van een gebergte , en heeft veele hoven met wijn- 
ftokken, amandelen, perziken, vijgen en andere vrugtboomen. Ik zag dezen 
dag ook nog fneeuw in de klooven der hooge bergen. Den 17'^n was onze 
weg wat flegt over bergen en heuvels , en wij légerden ons reeds weer na 2 
Uuren. 
Op dezen dag ontmoette ons eene kafie, in dewelke 30 of 40 Arabiërs van 
Bahhrein en Katif waren , welken allen naar Mefched reisden , om het graf van 
ALi iBN musa ERRiDDA, een’ der 12 Imams der Schiitcn, te bezoeken. Onder 
dezelven waren ook eenige Arabifche vrouwsperfoonen. Elke Schiit, wiens 
gezondheid, vermogen en beroep het toelaten, is , volgens de mohammedaan- 
fche wet, zo wel als een Sunnit verpligt, eenmaal naar Mekka te reizen. Doch, 
wijl dit niet alleen gevaarlijk en kostbaar, maar ook onaangenaam voor hun is, 
naardien zij op deze reis door de Sunniten als ketters met veragting behandeld 
worden , vergenoegen zig veelen alleen met het bezoeken van een of meer gra- 
ven hunner Imams. Indien iemand vermogen heeft, en zelf niet naar Mekka 
of naar de graven der Imams reist, word na zijnen dood zo veel van zijne na- 
latenfchap genomen , dat een ander in des overlédenen plaats de reis kan doen. 
Om die réden vind men zo veeie bedevaarders van beroep , die zulk eene rek 
Voor eene kleinigheid , en daar méde niettemin winst doen. Zelfs waren in 
onze kafie drie van deze landlopers uit Bdhhrein en Lachfa, waarvan de eene 
reeds 9 reizen voor 9 onderfcheiden overlédenen gedaan had. Die van Bah- 
h-ün kwamen , fchénen ook grootftendecls gehuurde bédevaarders te zijn. Woi- 
régen van hun réden op ézels , dc anderen gingen allen te voet. Zij waren on- 
gemeen flegt gekleed, en elk had zijne ganfche pakkaadje, namelijk eenen bun- 
del met brood en gedroogde dadels, en eene koperen lampetkan , die zij tot het 
wasfehen gebruiken, op den rug. Ik heb zelfs in Arabië nooit zulk eene bédel- 
11 . d k el. Y agtige 
\ 
V 
