AANMERKINGEN te CHAREDSCH. 175 
ten zijn om hun lotgeval in 'de waereld te voren te wéten. Hij was een braaf 
heer , en iiverig in den dienst der Hollandfche maatfchappij. Hij was gastvrij 
omtrent vreemdelingen, doch een vijand van veele pligtplégingen. De geenen, 
die ziine nodiging ten eerflen aannamen , en het zig éven zo wél lieten gevallen 
als in hun eigen huis, of die het ronduit zeiden als zij niet konden blij ven, wa- 
ren hem het aangenaamst. Dan weet ik, zeide hij, dat zjj met mij te vréden 
zijn, en ik ben vergenoegd met hun. Maar Ronden zij in twijfel, of zij zijne aan- 
biedingen en dienften wilden aannémen of niet , dan werd hij gémelijk. Ik heb 
zelf eens gezien, dat hij twee Franfche officiers en eenen Engelfchen fchipper, 
die den ganfehen namiddag en avond vrolijk bij hem hadden doorgebragt , het 
kasteel uitjaagde, wijl zij niet konden tot een befluit komen, of zij in zijn huis 
of aan boord wilden flapen. Als de pligtplégingen hem te lang duurden, riep 
hij den fchildwagt toe, de poort vaerdig te openen, op dat de lieden uit het 
kasteel konden komen. De gasten, die geen Hollandsch verflonden , meenden, 
dat men hen in de wagt zou brengen, liepen derhalven uit alle mag t, zonder 
eens affeheid te némen; de heer buschman riep hen in het Portügeesch na: 
goeden nagt, goeden nagt; doch zij waren blijde, de poort open te vinden, 
en hielden niet op met lopen , tot dat zij hun boot bereikt hadden. 
KERiMKHaN, de fiadhouder van Perfië, had ook eenige maaien fchattmgen 
Van de Hollanders geëischt, doch was telkens zo afgewezen , dat hij het in de 
laatfte jaaren niet weer beproefd had. Thans was hij over vcrfcheiden fchechs 
op deze kust te onvréden. De geenen, op welken hij het meest geftoord was, 
waren mïr mahenna, heer van Benderngh , en soleiman, fchech van den 
Arabifchen Ram Kdab , die allengs heer van alle de eilanden in Schat el 
drrab , en over een aanzienlijk gebied van Perfië was gewoiden. Als hij hun 
deed aanzeggen , dat hij met een léger zou komen , bijaldien zij niet betaalden , 
antwoordden zij gerustelijk , dat het hun niet onbekend was , dat hij mag. 
tig genoeg was, om hen van het vaste land te kunnen verdrijven ; doch, 
dat wanneer hij zulks wilde ondernémen, zij zig op hunne fchépen zouden be- 
géven , als wanneer hij hen niet verder zou kunnen vervolgen. In dit jaar ruk- 
te kerimJ khS.n zelf met een aanzienlijk léger tegen fchech soleiman, en zond 
een ander léger onder bevel van Etnif kuneh khen tegen mir mahenna. De 
Veldheer bleef over de drie maanden te Kormudsch, gelijk ik hier vooi leeds 
aan- 
