184 VELDTÖGT DER PERZEN TEGEN EENEN ARABISCHEN SCHECH. 
len , om aan Honds weer te kunnen in zee Heken. Kapitein prïce was zeer te 
onvréden , dat de gahvetten den vijand niet te gemoet gegaan waren. Hij zond 
ze anftonds weer uit, om hen op het land te befchieten. Men kanonneerde 
hevig. De beide fchépen ligtten insgelijks het anker , om de galwetten te hel- 
pen; maar nu had mir mahenna de veroverde galwette, die zeer befchadigd 
was , reeds op het land laten flépen , cn de zijnen met lévensmiddelen voor- 
zien. Dezen gingen toen weer onder zeil. De vloot van Abufchahhr volgde , 
en wijl zij den vijand niet kon inhalen, kwam zij nog des avonds weêr naar het 
eiland terug , en wierp haar anker. 
Dezen dag zouden de drie galwetten van mïr mahenna gewislijk vernield 
zijn geworden , indien de Engelfchejn niet telkens door de Arabiërs waren ver- 
laten. Doch daar was gefladig eene groote onenigheid tusfehen hen. Kapi- 
tein prïce had aan alle de fchepcn een lchrifdijk berigt gegeven , waaruit zij 
konden zien , of zij het anker ligten , den vijand vervolgen , terug komen zou- 
den e. z. v. , wanneer hij hun dit of dat téken gaf ; maar de Arabiërs bekreun- 
den zig zeer weinig daar om. Inzonderheid oordeelde de jonge fchech het flrij- 
dig met zijne eer te zijn, dat hij het bevel van eenen Europeer zou gehoorza- 
men. Als de Engelfchen op den vijand afgingen , zogt hij zig altoos zo ver af 
te houden , dat hij zig naderhand kon verontfchuldigen , met te zeggen , dat 
hij wégens tegenwind niet weêr bij de vloot kon komen. Het fchip van prïce 
kreeg heden eenen kogel van hec vaste land, terwijl de Ichech met zijn Ichip 
ver af was , en tégen den wind kruiste. De heer natter was zo nabij den 
vijand, dat een Huk houts van zijne galwette gefchoten werd, het welk eenigen 
van zijne Arabifche matroozeh kwetfle. Dit bragthen, die reeds over zijne 
vermételheid , gelijk zij het noemden , geklaagd hadden, buiten alle réden : en 
wilde hij zig niet in gevaar Hellen , om van de Arabiërs neêrgefabeld te worden , 
moest hij naar hunnen zin kommandéren, namelijk verre buiten fcheut blijven. 
Om deze en andere verdrietlijkheden verliet de heer natter , névens de ove- 
rige Europeërs , welken als kanonniers op de fchépen verdeeld waren, den vol- 
genden dag de Arabiërs van Abufchahhr , en begaven zig zommigen op het jagt- 
fchip van Basra , anderen op den kruisfer van kapitein prïce. 
Den 2 <kn juhj verloor de fchech twee kleine vaartuigen; het eene werd door 
den Herken wind op Hr and gejaagd , en het andere werd genomen. Den 9 dcn 
kwafli 
