VELDTOGT DER PERZEN TEGEN EENEN ARABISCHEN SCHECII. x 85 
kwam een groot Engelsch fchip van Bengalen , dat naar Basra wilde. De fchip- 
per had de beleefdheid , mij eene vrije reis aantebieden , en ik kon ten aanzien 
van het gemak, en ook van de veiligheid naar het fcheen, geen béter gelegen- 
heid wenfchen. Doch hij wilde binnen een uur weder onder zeil gaan , en zo 
fpoedig kon ik niet vertrekken 5 en daarenboven agtte ik het gemak niet veel, 
maar wilde liever in een klein open vaartuig met eenen Arabilchenfchippergaan, 
die de uitwatering van , en de dorpen aan , den Schat el arrab kende , dan met een 
groot Europisch fchip, en dit was mijn geluk. Het klein jagtfchip, dat de tij. 
ding van Basra gebragt had, dat de Engelfchcn van de Arabiers Kdab niets te 
vrézen hadden, durfde wégens de galwettcn van mïr mahenna het thans niet 
wagen , alleen weer terug te gaan. Het ging dan met het groote fchip , en bei- 
den werden kort daarop in den Schat door de galwettcn van soleiman genomen , 
gelijk hierna zal aangemerkt worden. Indien ik dus méde gereisd was , zou ik 
Waarfchijnlijk mijne werktuigen, en mïsfchien ook mijne papieren, verloren heb- 
ben. Den loden zagen wij niet verre van de Perüfche kust tien galwetten, en 
no g eenige kleine vaartuigen , en hoorden naderhand, dat zommigcn derzelven 
mïr mahenna , en de anderen den fchech solman kaabi toebehoorden. Dus 
hadden deze beide gemeene vijanden van kerïm kh&n hunne zeemagt verenigd. 
Wij zagen zeegter naderhand niet meer. Kapitein price had zo veel vei dr ietlijkhe- 
den met den jongen fchech , dat hij den n den ronduit verklaarde, dat hij in 
den volgenden nagt wilde terugkéren. De fchech had noch geld, noch lévens- 
middelen voor zijn volk, weshalven hij ook het befluit nam van naar huis te 
gaan , en op die wijze nam de oorlog voor ditmaal een einde. 
Mïr mahenna , die thans landvlugtig was , en gewisfelijk ten eenemaale zou 
ondergebragt zijn geworden , indien flegts de Arabiers van Abufchahhr den ka- 
pitein price en den heer natter niet telkens zo fahandlijk verlaten hadden , 
Verdreef eenige maanden daarna zelfs de Hollanders van Charedsch. De vesting- 
werken waren hier wel in goeden Raat, en de Hollanders hadden 90 of 100 
man om ze te verdédigen, behalven 40 of 50 matroozen op hunne galwetten, 
doch het ontbrak hun aan bevelhebbers. De eenigfte officier, een vaandrig, 
dien zij plag ten te houden, was voor lang overleden. In dit jaar, als de heer 
Buschman naar Batavia keerde, bragt de nieuwe gouverneur, de heer van 
ttoiriNG, die den 2 2^ n Julij aankwam, wel eenen vaandrig méde, doch men 
II. d e e l. A a zei- 
/ 
