18 6 VELDTOGT DER PERZEN TEGEN EENEN ARABISCHEN SCHECH. 
zciJc , dat hij te voien nooit krijgsdienst gedaan had , en de fuldaaten waren 
niet wél over hem voldaan. Een fchrijver, tamm geheten, zou met den heer 
VAN IIOUTING te gelijk deel aan de regering gehad hebben ; doch deze had zig 
eenige dagen voor de aankomst van den gouverneur doodgefchoten (*). De 
heer van hcuting, die noch de taal, noch de zéden der Arabiërs in den Per- 
iifchcn zeeboezem kende, was er kwalijk aan, daar hij zulk cene gewigtige 
post, in zulke netelige tijdsomftandigheden , moest overnémen , zonder bekwaa* 
me lieden bij zig te hebben, op wiens raad hij zig kon verlaten. Mir mahen* 
na dit merkende, was ten eerften, na dat de heer buschman zijn ampt neêrge- 
legd bad , en kapitein price weer naar Indië vertrokken was , zo flout , dat 
hij den handel der Hollanders begon te ftremmen- Zij verenigden zig nu met 
den fchech van Abufchahhr , maakten eerlang de galwetten van den vijand on- 
bruikbaar, cn déden zelfs in Oótober eene landing op Chouêri. Doch wijl hier 
geen orde gehouden werd , en de Hollanders zo wel als hunne bondgenooten 
zig aanftonds verfpreidden , werden zij van de kavallerij van mïr mahenna, 
welke zij hier in het geheel niet verwagtten, overvallen en neêrgefabeld. Kort 
daarop deed mïr mahenna eene landing op Charedsch, en bemagtigde, door 
verraderij van eenen Persiaan , het kasteel en dus ook het ganfche eiland , waar bij 
eene menigte waaren , die eerst onlangs van Batavia gekomen waren , in zijne han- 
den viel. Het Perfisch léger was nu voor het grootfte gedeelte van Benderrigk 
weggetrokken ,en derhalven kon mïr mahenna weer bezit daar van nemen. 
Ik ben bij het verhaal van den kleinen oorlog in den Perfifchen zeeboezem , 
zo verre ik denzelven méde aangezien heb, wat breedvoerig geweest, om mij- 
ne lézers te tonen’, hoe weinig de Europeërs zig op de Mohammedaanen kun- 
nen verlaten , met dewelken zij zig in een verbond tegen Mohammedaanen in- 
laten. Men zal niet veel hulp aan hen hebben. Het was hier ongetwijfeld 
grootlijks het belang van den fchech van Abufchahhr , dat mjr mahenna ten 
eenemaale te ondergebragt werd ; doch er was niet de minfte orde op zijne 
fchépen. Zijne bevelhebbers zogten altoos, misfehien uit vrees voor hun léven, 
mogelijk ook om dat zij omgekogt waren, eenen flag te vermijden, en dus wer- 
den 
[ ( * ) Zie Beschrijving van Aabiè’, bl. 309, ] 
