AANMERKINGEN te BASRA. 
217 
Peific , en van all’ de eilanden en uitwateringen van den Schat el anab , die te 
Voren tot Rasra behoorden. Aan kerïm khan betaalde hij in het geheel niets » 
Wijl deze zo verre af was , dat hij niet veel van hem te vrezen had. Als deze 
fcbatting vorderde, klaagde hij, dat hij niets kon betalen, wijl de Turken veel 
geld van hem afperften ; en als de Pafcha van Bagdad om fchattingen vraagde , 
klaagde hij over de Perzen. De voornaamfte aj'als der ftad Basra wist hij door 
geld zo wel op zijne zijde te krijgen, dat zij toebcten, dat hij het cene dorp na het 
andere aan zig trok, en als de ajals zulks gerust konden aanzien, oordeelde de 
Mutafillm het niet raadzaam , op zijne eigen kosten eenen oorlog met solei- 
man te ondernemen; want, wijl hij gemeenlijk maar een’ korten tijd in zijne 
post blijft, was hij te vrédcn, als hij er flegts zo lang de inkomsten van trok, 
en dezen betaalde soleiman rijklijk : aan den nieuwen MutafiUlm betaalde hij in 
het geheel niets , bij aldien ook deze geen andere dorpen aan hem afftaan, of oor- 
log hebben wilde. De Pafchas van Bagdad zelven zijn eenige reizen tégen so- 
leiman te veld getrokken. Dan hield hij het bijwijlen voor raadzaam , eene aan- 
zienlijke fom te betalen, en zig wéder een’ vazaal der Turken te noemen ; maar 
zomtijds gaf hij het geld liever aan andere Arabifche fchechs , die den Pafcha dan 
aan eenen anderen kant werk moesten géven. Gobcin , eene kleine ftad 
aan den oostlijken arm van den Schat, maakte hij tot zijne hofplaats, en bouw- 
de eenen fterken dam in eenen anderen arm , om den ftroom naar zijn kant te 
leiden, en béter bevaarbaar te maken. In 1765 had hij reeds 10 galwetten en 
daarenboven 70 daunJeks , of kleiner vaartuigen, waarmede hij handel dreef. De 
öiagt van den Mutafillim te Basra was daarentegen van jaar tot jaar verminderd , 
en in mijn’ tijd was dezelve zo zwak, dat hij zig niet eens tégen dezen kleinen 
fchech kon verzetten. 
Keuïm KnaN had eindelijk voorgenomen , de Ichatting van fchech soleiman 
Z elf optehalen. Hij rukte in dit jaar met een aanzienlijk léger in zijn gebied ; 
doch het ging met hem niet béter, dan met zijnen veldheer Emir kuneh kuun 
tégen mïr mahenna, waarvan hiervoor gefproken is. Soleiman begaf zig op 
z ijne fchépen van het eene eiland naar het andere, en liet den vijand de ledige 
Héden en dorpen. Kerïm kiiên werd het, door gebrek aan vaartuigen , zeer 
Moeilijk, om op de eilanden te komen; en als hij dan nog met veel moeite op 
Cc n eiland geraakte , was soleiman reeds op een ander , zelfs begaf deze zig 
II deel. Ee „ ten 
