23 * 
REIS VAN BASRA naar LËMLUM. 
’ Tusschen Basra en Bagdad treft men verfcheiden Hammen Arabiers aan, die 
allen aan den Pafcha fcbatting moeten betalen. De eerfte is de Ham Montefik , 
van welken hiervoor, en ook reeds in de befchrijving van Arabic bl 3 66. ge- 
fp roken is. Bijna alle de kleine Héden en dorpen aan de westzijde van den Schat 
el arrab en den Eufraat, van Basra tot aan Ardsje, insgelijks aan de oostzijde 
van dezen vloed , van Korne af éven zo verre naar het noorden , behoren aan 
denzelven. Hij houd zijn verblijf eenige maanden te Nahhr Antar , doch zwerft 
ook een groot gedeelte van het jaar met zijne kudden in de woestijne , alwaar 
hij dan, c-ven als andere Bedouincn , onder tenten woont. Hij heeft den 
weg op den Eufraat en in de woestijn ménigmaal zeer onveilig gemaakt, ja 
bijwijlen Basra bclégerd ; en als de Pafcha van Bagdad troepen tégen hem zend , 
trekt hij, zo dra hij er tijding van krijgt, diep inde woestijne, werwaard de 
I urken hem niet kunnen volgen. Bij menfehen geheugen is hij nooit zo be- 
teugeld , als door soleiman Kichja , die naderhand zelf Pascha van Bagdad 
werd. Deze en zijn fchoonvadcr , de beroemde achmed Pafcha, plagten tégen 
de Arabiers als op de jagt te gaan, dat is, hen plotslijk te overvallen. Metf 
reisde derhalven in deze gewesten nooit met meer zekerheid , dan onder hunne 
regéring. Achmed Pafcha kreeg eens den fcbech saüDUN, eenen broeder van 
den thans regérenden fchech abdilla, gevangen, doch zond hem édelmoediglijk 
terug met de waarfchouvving , dat hij voortaan zijnen Ham béter in orde zou 
houden , en zijne fchatting gerégeld betalen. Kort daarna werd hij op nieuW 
oproerig; en achmed zond nu zijnen fchoonzoon soleiman Kichja tégen hem> 
die hem ook met weinig volk eerlang overrompelde, en hem andermaal gevangen 
maakte. De Arabiers zingen nog héden ten dage de dapperheid , welke hun fchecb 
bij die gelegenheid betoonde: hoe hij zig namelijk met zijne fpeer, vervol- 
gens met zijnen fabel, dan met den Mus (*) en ten laatflen zelfs nog met de 
Hijg beugels en den toom van zijn paerd verweerd heeft , doch alles vergeefs- 
Soleiman had bevel , den fchech sanDjUN als een gevangenen méde naar Bag- 
dad te brengen. Als overwinnaar egter eischte hij eene zékere eerbewijzing 
van den overvvonneling. Pliertoe wilde de trotze en vrijgeboren Arabier niet 
be- 
(*) Strijdknods, of morgeniler, dien de Oosterlingen op het paerd gebruiken, 
l 
