234 
REIS van BASRA naar LEMLUM. 
Beni Lam , welken daar van onderrigt waren , waren heel gerust ; zij hadden in 
het geheel geen gedagten, dat hij hen zou aantasten voor dat zij hem op nieuw 
beledigd hadden , en geloofden , dat hij ten minden eerst bezit van de hoofdftad 
zou némen. Doch hij brak den volgenden nagt op, en maakte zo veel fpoed , 
dat hij de Arabiërs bereikte, eer zij in het minste tijding van zijn oogmerk beko- 
men hadden. Hij maakte hii die gelegenheid een’grooten buit van kameelen , paer- 
den , hoornvee en fchaapen ; ook liet hij den voornaamden fchech het hoofd 
afilaan , en gaf dezen dam daardoor zulk eenen knak , dat hij in langen tijd zijn 
hoofd niet weer kon verheffen. 
Door zulke middelen moeten de Pafchas de Arabiërs in toom houden , die in 
hun gebied wonen, en aldaar déden en dorpen hebben. Men kan derhalven 
zig ligt verbeelden, hoe weinig de Arabifche dammen, welken gedadig in de 
woestijne omzwerven, zig aan de magt des fultans en zijner pafchas kreunen. 
Montefik, Beni Lam en andere egte dammen Arabiërs noemt men dlihl el 
Ihar of Bedoui. Hunne voornaamde bezigheid is de kameelfokkerij , waarbij zij 
den meesten tijd onder tenten wonen. Den akkerbouw laten zij voor de boe- 
ren over; de édele Arabiërs komen alleenlijk op zékere tijden van het jaar , om 
de fchattingen met alle drengheid intevorderen. Den dam Kdab aan den mond 
van den Schat el arrab , en anderen, die deeds in déden en dorpen wonen» 
noemt men Arrab hoddri. Behalven dezen vind men ook nog andere Ara- 
biërs , die paerden , koeijen en buffels fokken , ook den akkerbouw 
doen, en hunne flegte hutten van de eene plaats naar de andere brengen, éven 
als de Bedouinen hunne tenten. Dezen noemt men M'ódddn. Aan de oostzij- 
de van den Eufraat treft men twee van deze dammen aan, die beiden Schiiten 
zijn , namelijk beni Hahkêm en Chafèel. De eerde is flegts klein en bij 
de Turken niet gevreesd. Maar de dam Chafitcl, welks fchech te Lemlum woont, 
word zomtijds hoogmoedig, en maakt den Pafchas veel te doen. Voor eenig e 
jaaren werden de troepen van ali Pafcha door hem te eenemaal geflagen ; en 
toen de Pafcha kort daarop vermoord werd , werden deze Arabiërs nog trotzer, 
zij lieten bijna geen een fchip den Eufraat langs varen , indien het niet eene aan- 
zienlijk lom wilde betalen. Doch weinige maanden voor mijne aankomst was deze 
dam door omar Pafcha tot réden gebragt. Zes of zéven voornaame fchechs had hij 
doen. onthoefden, en eenen nieuwenregérenderiTchech benoemd. Maar devori- 
