24 3 AANMERKINGEN te MENSCHED ALI. 
nam in pragt, vermeerderde ook de nieuwsgierigheid der menfehen, om het 
graf van dezen merkwaardiger! kop te bezoeken. Na verloop van eenige jaa- 
ren zag men boven dezen ezelskop een groot en pragtig gebouw , dat door vee- 
Je derwischen bediend werd, en de bedevaarders kwamen reeds uit vergelegen 
gewesten. De eenvoudigheid meende nu gewonnen te hebben , en daagde het 
gezond verftand uit, om insgelijks zijne kunst te tonen; maar dit zeide: gij 
hebt uw fpel lang genoeg gedréven, thans zal ik u tonen, hoe gering gij zijt, 
wanneer ik de menfehen beheer fche. Hetzelve gaf den Sultan te verfhan , dat 
een ezel altijd een ézel blijft, of hij door ccn’ voornaam’ heer of door eenen 
boer bereden werd , of dat men hem gebruikte om de vuiligheid van de 'ftraaten 
ter Had uittebrengen, De hovelingen vonden deze gedagte zeer billijk. Eer- 
lang werd dezelve algemeen. Wanneer nu iemand nog van het graf des ezels- 
kops fprak, hoorde men aanftonds de aanmerking maken: maar omars ézel was 
evenwel maar een ézel! De toeloop, en gevolglijk ook dcgefchenken , vermin- 
derden, de dcrwifchen en andere diehaaren, welken te voren een rijklijk inko- 
men hadden, moesten hun beftaan elders zoeken , en de pragtige tempel boven 
den ezelskop werd allengs in eenen fteenhoop veranderd. Bij het graf van ali 
kon ik mij niet onthouden van te wenfehen, dat de Schiiten toch eindelijk mog- 
ten bedenken , dat deze hun grootc Imhi , fchoon hij de fchoonzoon van hun- 
nen profeet, en voor een’ korten tijd ccn kbalif was, egter maar een mensch 
geweest is. Indien zij dit overwogen , zouden jaarlijks zo vecle duizenden hun- 
ne bëzigheden niet verzuimen om zijn graf te gaan bezoeken , waardoor alleen 
de Turkfche inwoners dezer Had verrijkt worden ; zij zouden hunne dooden be- 
graven ter plaatze, waar zij geftorven zijn, en zo veele kosten niet doen om 
ze herwaard te brengen. 
Omtrent vijf vierden mijle van Mefched Ali ten oostnoordoost lag de eer- 
tijds vermaarde flad Kitfa , in eene laage en vrugtbaare landftreek. Hief 
ziet men nog het bed van den DJjdniZdade (Pailacopas bl. 213) Doch thans komt 
geen water meer herwaard ; het omliggende land ligt altemaal woest , en de ftad 
heeft geen inwoners meer. Het merkwaardigfte , dat men hier nog vind, i s 
Be groote moske, in welke al r dodelijk gewond werd ; en van dezelve is ook 
flegts weinig meer overig dan de vier muuren. Men ziet daarvan eene grond te- 
kening op pl. XLII. bij B. De deur 1. noemt men Bhb elfïl. Bij 2. is een g e * 
bouw» 
h 
I 
