zóó VERANDERING van den GODSDIENST der SCHIETEN 
opgemerkt te hebben, dat de veldheer deze vreemdlingen veelmeer beminde, 
dan de inlanders, welken Schiiten waren. Het had derhalven grootlijks zijne 
bedenking, eencn koning te verkiezen, die van eene vreemde lekte was , en 
zo veelen van zijne geloofsgenooten in het léger had, die allen door hunne eigen 
opperhoofden aangevoerd werden. Maar men had juist niet kunnen merken , 
dat al!’ deze lieden zig veel aan den godsdienst lieten gelégen zijn : en indien na- 
dir hun meer genégen was, geloofde men, dat zulks was, om dat zij groot- 
llendeels van der jeugd af gewend waren om onder tenten te léven, en in het 
algemeen oorlogsgezinder, en dienvolgens bétere krijgslieden waren dan de Per- 
zen , die liever den akkerbouw en handwerken in rust oefenen , en zig aan de 
pragt overgéven willen. Nadir zelf had zig tot dus verre met den godsdienst 
niet verder bemoeid, dan dat hij gezogt had den haat om den godsdienst uit zijn 
léger te verbannen , en eensgezindheid onder zijne benden te onderhouden. 
Men hoopte, dat hij als Schok éven zo verdraagzaam zou zijn, als hij het als 
veldheer geweest was. Maar hierin vergisten de Perzen zig zeer. Na dat hij 
hen eenige dagen had laten wagten, zonder hun zijn beiluit bekend te maken, 
of hij den last der regering op zig wilde némen of niet; of veeleer, nadat hij 
merkte, dat zij geen anderen konden verkiezen dan hem, vergaderde hij de groo- 
ten des rijks, cn Helde hun de kwaade gevolgen voor, die te allen tijden door 
verdeeldheden in den godsdienst ontflaan zijn. Hij bragt hun de bloedige oorlo- 
gen te binnen, die uit dien hoofde tusfehen de Turken en Perzen gevoerd zijn; 
insgelijks herinnerde hij hun, dat veele braave Turkmannen , Kurden en Ara- 
bers in Perfië woonden, die voor het grootfte gedeelte Sunniten waren; ja dat 
het léger, waarmede hij het groot getal oproerigen weer tot gehoorzaamheid ge- 
bragt had, ten deele uit Sunniten beftond. Het zou onrédelijk wézen, dat deze 
redders van het koningrijk van Perfië als ketters veragt werden (*) , en gedurig 
zouden moeten horen, dat de Schiiten de drie eerRe khalifen, abu bekr, omar 
en othman vervloekten. De Sunniten, zeide hij, bidden dezelven wel niet 
' aan. 
(*) Even dus meenden de jefuiten, kon de koning van Habbesch, met all’ zijne onderdaanen 
wel voor altoos Roomschkatbolijk worden , wij! de Portugeefen hem eens tégen zijne Moham* 
medaanfebe nabimren bijgedaan hadden. Vvyage d'dby. jink du. R. P. gerame Loia, $arlt Gratd> 
