AANMERKINGEN te BAGDAD. 
£54 
hunne kerk moeten inruimen. Jooden heeft men hier zeer veel,* maar Bania- 
nen en Vuuraanbidders in het geheel niet. 
Ik heb daar éven gezegd, dat de Europefche monniken zig door de genees- 
kunde groote befchermers maken ; nogthans zal een bekwaam Europesch ge- 
neesheer daar niet ligt zijn fortuin maken. Een geneesheer, d’erbel genoemd, 
die met den keizerlijken internuntius naar Konftantinopel kwam , en uit begeer- 
te om de waereld te bezien, verder naar Afië reisde, in hoop, dat hij met zij- 
ne wétenfehap ten minften de reiskosten zou kunnen verdienen , kwam ook te 
Bagdad. Hier werd hij aanftonds hakim bafchi (lijfartz van den pafcha) en kreeg 
daarenboven veel te doen bij de aanzienlijken der ftad. Doch de laatften betaal- 
den flegt , en de pafcha haast in het geheel niets. Eindelijk befloot hij , zijn for- 
tuin bij de Engelfchen in Oostindië te gaan zoeken. Hij was reeds buiten de 
ftad, om naar Helle te reizen, doch moest op bevel van den Kichja terug ké- 
ren, die tot réden daarvan inbragt, dat de pafcha tégen de Arabiërs te veld ge- 
trokken was, en waarfchijnlijk gekwetften zou méde brengen, wanneer een 
goed geneesheer te ftade zou komen, Midlerwijl zond hij met hulp der Engcl- 
fchen alle zijne goederen naar Basra ; en , eens verlof gekrégen hebbende , om 
eenen voornaamen Mohammedaan, die krank was, te Mefched Ali te gaan be- 
zoeken , vertrok hij zelf derwaard. Ik ontmoette dezen heer d’erbel te Ba&- 
ra, als hij gereed was om met een Engelsch fchip naar Bombaij en Bengalen te 
gaan. Hij is ook weer naar Europa gekomen. Mogelijk krijgen wij dus van 
hem nog eene reisbefchrijving. 
In het voorgaande hebben wij aangemerkt , dat fultan murad de ftad Bagdad 
in het jaar 163 8 , of der hedsjera 1048, van de Perzen veroverd heeft. Zédert 
hebben hier de volgende paschas geregeerd (*): 
1. Kutfckik 
(*) De Oosterlingen hebben geen van of geflagtnaam. Daarbij zijn de meeste pafchas van 
Christen ouders geboren , en zeer jong naar Turkijën gekomen. Wanneer derhalven de Moham- 
medaanfche naam, dien men hun gegeven heeft, meermaalen voorkomt, zet men gemeenlijk 
eenen bijnaam vooraan, om den eenen pafcha van den anderen te ondeifcheiden. Ik heb de 
betékenis van zommigen dezer bijnaamen méde aangehaald, hetwelk kan dienen, om den fmaak 
der aanzienlijke Turken in dit ftuk te léren kennen. 
