I 
LAATER GESCHIEDENIS der STAD BAGDAD. 297 
esful, waar toe het grootfte gedeelte van Kwrdesthn gerékend werd , had insge- 
lijks een’ pafcha van den ee riten rang: daarenboven was er een pascha te Basra , 
en de woiwode te Mardh werd ook onmiddellijk door den fultan benoemd. 
Wijl de binnenlandfche onlusten in Perfië reeds onder zijne regéring begonnen , 
en de Turken deze gelégenheid wilden waarnemen , om den Perzen eenigc pro- 
vinciën te ontweldigen , werd hassan pafcha daar toe gebruikt , en deze gedroeg 
zig daarin zo wél, dat voor eerst Mardïn met zijn pafchalik verenigd werd. Hij 
breidde zijne grenzen nog verder uit. Hij wist de Arabiers te bewégen , dat zij 
alle nieuwe pafchas , die van Konftantinopel naar Basra gezonden werden , of 
geheel terug joegen, of hen ten minsten aanhielden. Enalfchoon zij naar Bas- 
ra kwamen, hadden zij daar zo veel verdriet van de inwoners, en zo veele 
kosten wégens de gedurige oorlogen met de Arabiërs , dat niemand dit pafchalik 
meer wilde hebben- In dien tijd zogt hassan bet voor zijnen zoon achmed, en 
verkreeg het met weinig moeite ; want hij beloofde jaarlijks eene zékere fom 
te betalen , en de fultan had in de laatfle jaaren fchier meer onkosten om Basra 
gemaakt /dan de inkomften daarvan bedroegen. Hij ftierf eindelijk aan eene 
ziekte te Kimavfchah, op eenen veldtogt naar Hamd'an, na dat bij Bagdad 22 
maanjaaren na elkander geregeerd had. 
Achmed, die, als pafcha van Basra, zijnen vader op den gemelden veldtogt 
verzelde , fpoedde zig naar Hamdan , en veroverde deze ftad in korten tijd. Hij 
verwierf daar door zulk eenen roem , dat hij niet alleen tot pafcha van Bagdad 
benoemd werd, maar ook Basra en Mardïn behield, op dat hij in Haat zou zijn, 
om den oorlog tégen de Perzen met te meer ijver en nadruk te kunnen voord- 
zetten. Plet was onder zijne regéring , dat nadir schau de ftad Bagdad, in het 
jaar 1732, agt maanden te vergeefs belégerde. Achmed paicha fbelde dezen 
Vreeslijken vijand der Turken te vréden, met hem de kanonnen weer te géven, 
die hij te Hamdhn veroverd had. Hij regeerde de eerfte maal 1 1 maanjaaren na 
zijnen vader. De toenmalige vifir, welke met hem de verovering van Ham dim 
bijgewoond had , en zédert nijdig over achmed was gewoi den , wist de zaak 
zo te beleggen, dat een ander in zijne plaats benoemd werd, en men dagt, dat 
achmed dit gouvernement niet vrijwillig zou afftaan ; en dan zou de vifir hem 
a's een’ weerfpanling hebben kunnen aanklagen, en zijn hoofd eilchen; doch 
achmed gehoorzaamde aanftonds tiet bevel des fultans. In een’ tijd van twee 
II. deel. Pp jaa- 
