LAATER GESCHIEDENIS der STAD BAGDAD. 
298 
jaaren werden verfcheiden pafchas gezonden , doch dezen hadden , ten dcele 
van de inwoners, ten deele van de Arabiers , zeer veel verdriet. Er heerschte 
in dit gouvernement de grootfte wanorde: en wijl men te Konftantinopel voor 
de Reeds aangroeijende magt van nadir schaii vreesde, was men als genood- 
zaakt, achmed weer naar Bagdad te zenden, indien men dit gewest niet wilde 
laten verloren gaan. Nu ft rek te hij zijne magt nog verder uit. Op veroverin-' 
gen in Perfië tégen nadir schaii kon hij niet denken. Doch hij vond zig aan 
het hoofd des Turkfchen légers, tégen deze ontzaglijke nabuuren , en bij deze 
gelégenheid trok hij niet alleen Kurdestan , maar ook van de overige distrikten 
van het gouvernemet Schahhr esfül zo veel aan zig, dat alleenlijk met wei- 
nige dorpen overig bleef, werwaard de ft; 1 tan zédertflegts eenen pafcha van twee 
paerdenftaerten zend. Nadir schah, zegt men, plagt te zeggen, dat achmed 
fchranderer was, dan zij beiden, namelijk hij , en defultan; want toen men hem 
eens andermaal van Bagdad wilde verwijderen , wist hij de zaak zo te beftéken , 
dat de Perzen Basra belegerden (*) , waarop hij dan niet alleen op nieuw in zijne 
post bevestigd werd , maar ook zo veel geld, gefchuten dergelijken van Konftan- 
tinopel kreeg, als hij maar begeerde, om het gewest te kunnen verdédigen. De 
fultan , zegt men , had verfcheiden maaien eenen capidsji baf chi naar Bagdad ge- 
zonden, om zijn hoofd te halen. Maar achmed pascha had niet alleen, gelijk 
alle pafchas, eenen kapu kiahj aji , of zaakvoerder, te Konftantïnopel, maar ook 
vrienden bij den vifir , die hem van al hetgeen er tégen hem bedoten werd , ken- 
nis gaven. Ook had hij vrienden onder weg, die de capidsjis dikwijls lieten ver- 
moorden of plonderen , voor dat zij zijne grenzen bereikten. Eens werd er een 
zo heimlijk afgezonden, en maakte zo veel lpoeds, dat achmed eerst eenigeuu» 
xen voor zijne aankomst berigt daarvan kon krijgen. Achmed fteeg aanftonds 
met zijne voornaamfte bedienden en flaaven tepaerd, onder voorwendzei , dat 
hij den elfje rid wilde werpen. Dit krijgskundig fpel der Turken is in Europa 
reeds genoeg bekend. Ieder ruiter namelijk heeft eenen ftalknegt naast zig lopen , 
• x die 
(*) Otter , die ten tijde van achmed pafcha eenigen tijd te Basra was, verhaalt veele zaaken 
van de oproerigheden der Arabieren c-n de veldtenten van madir schaii tégen de Turken, welken- 
bet boven gezegde bevestigen. 
