LAATER GESCHIEDENIS der STAD BAGDAD. 299 
die eenen koker met dsjerids , dat is Rokken van omtrent 4 voet lang, op den 
rug heeft. Als zij op de beftcmde plaats komen, plaatzen de bedaagde lieden zig 
onder eenen boom , of bij eene fontein , om koffij te drinken , en tabak te ro- 
ken ; de jonge lieden vervolgen elkander midlenvijl bij paaren ipoorflaags , en 
zoeken eene gelegenheid , om hunne tegenpartij eenen worp met den dsjerid 
toetebrcngen. Achmed pafcba ontmoette den capidsji bafchi digt vóór de Rad, 
en ontvong hem , als een’ voornaam’ bedienden des fultans , met alle agting. 
Het dsjeridlpel bij alle aanzienlijke Turken als een aangenaam tijdverdrijf aange- 
merkt wordende , nodigde hij zijnen gast, om thans daaraan deel te némen. Toen 
zij op de beflemde plaats gekomen waren, verzogt hij hem , met hem zelven 
partij te maken , welke eer de andere niet durfde weigeren. AanRonds kwam 
een flalknegt , die den capidfji bafchi eenen dsjerid aanbood. Achmed nam er 
eenen uit den koker van zijn’ eigen dienaar, vervolgde den geenen , die geko- 
men was om zijn hoofd te halen , en doorboorde hem in den eerden worp. 
Daarop fprong hij vaardig van het paerd, omhelsde denflervendcn capidsji bafchi , 
betuigde, dat zijn dienaar den verkeerden koker genomen had , (namelijk dien 
met Rokken, die met ijzer heilagen zijn; want de gewoone dsjerids zijn onbe- 
hagen) en dat hij verders niets kwaads tégen hem in den zin kon hebben , aan- 
gemerkt bij zo onverwagt in bet gezelichap was gekomen. Ondeitusfchen moest 
de dienaar des fultans zijn léven laten, en achmed pafcha zond de papieren, 
die bij hem gevonden werden , met veel verontfchuldigingen weer naar Kon- 
ftantinopel. 
Achmed pafcha liet maar twee dogters na , beiden van zijne gemaalin. Adi- 
le, de oudflc, verloofde hij bij eene zonderlinge gelegenheid. Hij was een 
groot liefhebber van de leeuwenjagt, en heeft ook ménigen leeuw met eigen 
hand geveld; cn als iemand hem daarbij te hulp wilde komen, nam hij het ge- 
meenlijk kwalijk, wijl het fcheen, als of men hem niet flerk en behendig ge- 
noeg agtte , om zig aan zulk een dier te kunnen wagen. Het gebeurde eens, 
dat een ongemeen groote leeuw opgedréven werd. Meer dan 40 van zijne be- 
dienden en flaaven dagten, dat zij hem thans het vermaak ook niet raogten be- 
némen, om dat dier alleen te vervolgen, en bléven allen terug. Doch een van 
hun, soleiman genoemd, een Georgiër van geboorte, die doornAssAN pascha 
gekogt en opgevoed was , volgde hem van verre. Achmed bereikte den leeuw , 
Pp 2 viel 
C 
