LAATER GESCHIEDENIS der STAD BAGDAD. 
303 
eerst aan de groote agas , die reeds bij haar’ vader en grootvader in dienst waren 
geweest , een’ zijden doek , om dien om het hoofd te winden , en zig bij plegti- 
gc gelegenheden daardoor van de andere arnptenaaren des pascha’s te onderfchei- 
den. . Wel ras werden er anderen gevonden , die dit zelfde eertéken door ge- 
fchenken zogten: en zo is het in dit pafchalik allengs tot een gebruik geworden, 
dat elk , die een aanzienlijk ampt krijgt, bij den pels of den abba ook eenen zij- 
den doek bekomt van de gemaalin des pafcha’s , welke laatfte, gelijk men ligt 
kan begrijpen, ook rijklijk moet betaald worden. Met haare zuster leefde adile 
chatun in groote onenigheid. Deze was getrouwd aan eenen achmed aga , 
eenen heer, die van aanzienlijke ouders geboren, en van elk, zelfs van solei- 
man pafcha, zeer geagt was. De vifir, zegt men, had dezen aciimed aga eens 
aangeboden , hem de post van zijnen zwager te bezorgen , indien hij dezen van 
kant wilde maken, doch hij had de aanbieding met verontwaardiging verwor- 
pen. Zodra adile chatun van zulk eene onderhandcling berigt gekregen had, 
Helde zij de zaak baaren gemaal in diervoegen voor, als of achmed aga zelf zogt 
pafcha te worden. Dit kostte hem zijn léven. De beide zusters geraakten 
daardoor nog meer in onmin met elkander, tot dat soletman zijne zwaagerin 
eindelijk overreedde, om met zijnen kichja , omar, te hertrouwen. Soleiman 
had zo min lust om zijn hoofd eenen capidsji bafchi over te géven, als zijn 
fchoon vader achmed. Wijl men ondertusfehen te Konftantinopel wel bemerk- 
te , dat de fultan niet weer onbepaald heer over Bagdad zou worden , zo lang 
• dit geflagt aan het roer zat, heeft men ook verfcheiden maaien , zegt men, heim- 
lijk naar zijn léven geftaan : ten minften verzékert men , dat men eenige reizen 
op hem gefchoten heeft, en men twijfelde niet, of zulks was op aanlloking van 
den vifir gefchied. Bij zulke voorvallen word in deze landen geen onderzoek ge- 
daan , maar als men den dader kan ontdekken , word hij aanftonds ge lira ft. 
In het voorgaande is reeds gezegd , dat achmed pafcha in eenen veldtogt té- 
gen de pafchas van Kurdejian zijn léven verloren heeft. Hij ftierf eenen natuur- 
lijken dood; nogthans hield adile chatun geen rust, voor dat haar gemaal 
den dood haars vaders, bijzonder gewroken had , aan eenen , die de voornaamfte 
oorzaak van den veldtogt was geweest. Soleiman pafcha ging eenige reizen 
naar Kurdellan, doch kon hem niet krijgen, wijl hij telkens op het gebergte 
ontfnapte. Eindelijk deed hij hem de duurlte verzékeringen van zijne vriend- 
fchapj. 
