LAATER GESCHIEDENIS der STAD BAGDAD. 305 
hebben. In deze verwagting vond zij zig bedrogen. Ali pafcha wilde 'alleen » 
en flreng regéren. De janitzaaren zijn te Bagdad nog zeer magtig , en inzon- 
derheid in den tijd, wanneer een pascha geftorven is, en de nieuwe deregéring 
nog niet aanvaard heeft, in deze Rad éven zo oproerig als te Basra. Dit corps 
wilde hij aanflonds aan den band leggen; maar, wijl onder de burgers zeer veelen 
den naam van janitzaar voeren, verwekten dezen, met de troepen van den fultan , 
ten eerften eenen opfland , waardoor ali pascha genoodzaakt werd , de Rad te 
ruimen. Ondertusfchen kwam hij door hulp der voornaamflc Rammen Arabiërs, 
en der grooten te Bagdad , die allen zijne vrienden waren , eerlang weeder ; en 
nu liet hij veele janitzaaren het hoofd voor de voeten leggen. Kort daarop wer- 
den de kleine paschas in Kurdejlan , als méde de Ram Chafael , waarvan bl. 234 
gefproken is, oproerig. De Kurden bragt hij tot gehoorzaamheid ; doch van 
den Ram Chafael werd hij derwijze geflagen, dat de Arabifche dichters de over- 
winning dezer Moadhn bezongen, welk lied eerlang zo gemeen werd, dat 
men het zelfs in Bagdad hoorde. Adile chatün, welke het ondraaglijk was, 
dat zij nergens in gekend werd , en dat men haare voorflagen in het geheel niet 
agtte, en zelfs vernemende, dat ali pascha voornemens was, haar van Bag- 
dad te verwijderen, was nu in allen ernst bedagt, om zijnen val te bewerken. 
Ali, zeidemen, was heimlijk een Schiit of aanhanger der Perfifchc fekte. Een 
bewijs daarvan was , dat hij met de Kurden en janitzaaren , welken Sunniten 
zijn, wreed en onmédedogend gehandeld had, en daartégen de krijgsbenden 
des fultans door den Ram Chafael , die tot de lekte fehia behoort , had laten 
Baan. Het gemeen dagt terug , en meende , zig meer gelegenheden te binnen te 
kunnen brengen, waarin ali blijken gegé ven had, dat hij meer genegenheid voor 
de Schiiten dan voor de Sunniten had. Men hield het derhalven voor eene be- 
Wézen zaak, dat hij dadelijk in zijn hart een ketter was; men vreesde reeds , 
dat hij flegts naar eene gunRige gelégenheid wagtte, om dit groote paschalik des 
fultans aan Perfië te kunnen brengen. 
Onder de grooten te Bagdad waren vijf heeren , die allen zeer jong als Raa. 
v en door de vorige paschas gekogt, en in den Mohammedaanfchen godsdienst 
°Pgevoed waren. Dezen bekleedden beurtelings de grootRe eerampten , ten 
deele in de hofplaats van den pascha, ten deele in de gewesten. Zij leefden 
a!s broeders, en kenden ali, dien zij zelfs 'onderfteund hadden om pascha te •• 
II. DE EL. Qq 
wor- 
