LAATER GESCHIEDENIS der STAD BAGDAD. 307 
had; dat zo welde Arabiërs als de de Kurden weêrfpannig waren geworden ; 
dat zij tot het herftellen der rust niemand zo bekwaam agtten , als omar kich- 
ja ; dat de divan hem verzogt had de regering te aanvaarden , in hoope , dat de 
fultan hem daarin zou bevestigen e. z. v. Omar kreeg daarop zijne aanftelling 
als pascha in den zomer des jaars 1764. 
In het volgende jaar trok omar pascha tégen den Ram Chafael te veld. Lem- 
lim, de verblijfplaats van den fchech, Rak hij in den biand, en liet 6 of 7 
der voornaamfte fchechs onthoofden. De hoofden zond hij naar KonRantinopel 
met een berigt, als of hij nu al? de Arabiërs zo klein gemaakt had, dat zij zig 
voortaan Ril zouden moeten houden. Om deze overwinning ontvong hij ook 
veele gelukwenfchingcn van den Vifir. Midlerwijl kwam de regerende fchech, 
die zig bij de aankomst van den pafcha op de vlugt begéven had, nu Wéder, 
noodzaakte den nieuwen fchech, hem de regering weer afteftaan , enden pascha, 
die geen lust had om aanRonds eenen nieuwen veldtogt te beginnen , hem daar- 
in te bevestigen. Hier voor is reeds aangemerkt , dat de Ram Kèafr den 
pascha ook veel verdriet aangedaan heeft. Doorgaans gaat er fchier geen 'jaar 
voorbij , waarin de pascha van Bagdad niet tégen de Arabers of Kurden te veld 
moet trekken: en de paschas hebben hunne rekening zo wél wéten temaken, 
dat men mij verzékerd heeft, dat de fultan in de laatRe jaaren ilegts weinig of 
in het geheel niets van de inkomsten van dit groot gouvernement getrokken 
heeft. 
De gemaalin van omar pascha veroorloofde hem noch om meer vrouwen te 
némen , noch om flaavinnen te houden , en bij haar had hij in het geheel geen 
kinderen. Wanneer derhalven omar pascha zal geRorven zijn , hebben de Tur- 
ken van het geflagt van achmed pascha niets meer te vrézen. Doch de onder- 
daanen zijn reeds zédert eenige jaaren gewend om zelven eenen pascha te ver- 
kiezen , en het is daarom te denken , dat de fultan nog wel verder genoodzaakt 
zal zijn, den pascha, door hun benoemd, in zijne waardigheid te bevestigen, 
indien deze fchoone provincië niet nog ten laatRcn ganschlijk verwoest zal 
worden , en zelfs in de handen der Perzen vallen (*). 
! ' De 
(*) Toen Basia in het jaar 1775, door de troepen van keri^i khüjn belegerd 'werd, geloofde 
Qq 2 men 
