321 
REIS van BAGDAD naar MOSUL. 
<? e fchoonfte wei - en akkerlanden, doch geen één dorp. Tauk was, naar men 
zeg t , eertijds Dakuk geheten , en eene aanzienlijke ftad (*). Er zijn nog over- 
blijfzels van eene ftadspoort, en van eene moske, die beiden van gebakken ftee- 
nen gebouwd zijn. Tegenwoordig vind men hier geen één huis van gebakken 
tégelfteenen. Zij zijn allen of van bakfteenen of enkel van leem gebouwd. Na- 
bij 3 het dorp is de begraafplaats van eenen Mohammedaanfchen heilig met naame 
SEIN EL ABEDIN, van welken men zegt, dat hij nu nog alle jaaren eenen blinden 
ziende maakt- Geen wonder derhalven, dat zijn graf veel van Mohammedaa- 
nen bezogt word. Zijn zoon , Imam mohammed , is ook in deze Breek begra- 
ven. De aarde van zijn graf word als heilzaam voor alle ziekten gehouden. 
Dfn io ien reisden wij van Tauk omtrent 5 duitfche mijlen tot Kerkuk. Op 
dezen weg komt men over eene laage bergpreek, welke men naar eenen alex- 
ander noemt, die in deze ftreek begraven is, en dus niet naar alexander den 
groeten ( Dul karnein ), gelijk mijne reisgenooten meenden. Te Tauk had men 
de Joodcn zo veel van rovers verhaald, die men zeide, dat zig hier op de gren- 
zen der paschas van Bagdad en Kerkuk ophouden, dat zij eene bedekking van 
vier man meenamen. Maar deze lieden waren denklijk zelven rovers , en had- 
den de Jooden alleenlijk bevreesd gemaakt, om voor hunne begeleiding rijklijk 
betaald te worden. Ik vraagde eenen van hun, in wiens huis ik des nagts 
geflapen had, van waar hij zulk een fchoonroer en zulk een’ goeden fabel ge- 
krégen had? Hij antwoordde mij, dat reizigers, die dit geweer niet wisten te 
gebruiken, hem dezelven gegéven hadden, dat hij eenfegmen (foldaat) was, 
die dikwijls reizigers begeleidde , en dergelijke dingen dus béter nodig had dan 
een koopman. 
i£ Kerkuk ligt in eene fchoone en vrugtbaare, doch weinig bebouw- 
de, vlakte, op 3 5 0 . 2c/. poolshoogte. Van de ftad zelve, aan den voet van 
eenen 
(*\ waarfchijnlijk Dakma, waarvan in semmlers overzetting der bédendaagfche Historiën , 
D. ii, 5 7 8. gewag word gemaakt. In ’t voorbijgaan zal ik aanmerken, dat de naamen Albu 
feradsch , Alobed, Hadidin, e. z. v., welken men op de reiskaarten, pl. XLL «n XLV. vind, 
naamen zijn van Arabifche en Kurdifche Hammen, die in deze ftreeken zwerven. 
II. DEEL. Ss 
