3 3 o AANMERKINGEN van de JESIDIERS. 
aanzienlijkflen braaf afrosfen , en zommigen zelfs met den dood ftraffen ; doch 
niemand van hun wilde hem den fchat ontdekken. 
De Jefidiers zijn bij de Sunniten ook zo gehaat, dat schafei, een hunner 
grootfte leeraars, het voor geen misdaad rékent, wanneer een miislim (waarge- 
lovigc) hier of daar iemand van dezen godsdienst het léven beneemt. Onder- 
tusfchen moest een voornaame osmanli , gelijk ook all’ de overige Mohamme* 
daanen, Christenen en Jooden, die in onze karavane waren, zijn léven aan de- 
ze lieden vertrouwen, als hij over den Tzab wilde. Want deze vloed was thans 
zo groot, dat het onmogelijk was om er door te rijden, en hier was geen ander 
vaartuig, dan alleen de heilets der Jefidiers uit het tegenoverliggend dorp Abel 
tl afis i en deze kellets zijn van een maakzel, dat ik in mijn gansch léven zulk 
een flegt vaartuig niet gezien heb. Dit vaartuig beftaat uit 32 opgeblazen fchaa- 
penvellen, vier in de lengte en agt in de breedte, allen onder eene horde vast- 
gebonden. Onder weg was er reeds van gefproken , dat men wél op zijne hoe- 
de moest zijn, en zig wél wagten, van in tégenwoordigheid der Jefidiers te 
vloeken pf flegts den fatan te noemen , wijl men voorbeelden had , dat zij hun- 
nen kellet omgeworpen hadden, waar bij de reizigers dan hun goed en léven 
verloren , doch zij zelven zig met zwemmen gered hadden. Het gezigt van 
deze foort van fchépen, van den breeden en fnel vlietenden ftroom , van deze 
Dauafin , welken wisten, dat zij bij alle natiën gehaat zijn, doch nu een regt 
meesteragtig gelaat aannamen, om te tonen, dat zij in dit oogenblik lieden van 
belang waren , de vreesagtigheid , die zig in het gelaat van alle mijne reisgenoo- 
ten vertoonde : dit alles verwekte in mij geen geringe vrees. Daar waren maar 
weinig kellets voorhanden , zo dat zij verfcheiden maaien heen en weêr moes- 
ten varen , om de geheele karavane overtebrengen. Ieder wilde de eerfte wé- 
zen , en niemand wilde zo veel betalen als de Dauafin eischten. Dit gaf gele- 
genheid tot twisten , en ik kan verklaren , dat ik de lieden op de ganfche reis 
van Bagdad tot hier niet zo veel heb horen vloeken als op deze plaats, daar nog- 
thans elk voorgenomen had hier niet te vloeken. Ik hield het ondertusfehen 
voor raadzaam , met deze lieden niet te krakélen. Ik betaalde aan één’ van hun 
nog meer dan hij van de anderen geëischt had , op dat hij mij een’ goeden kellet 
zou bezorgen , onder welken al de vellen nog wél opgeblazen waren. De veer- 
lieden, die met den aga het niet konden eens worden, begonnen nu aanftonds 
mijn 
