REIS van BAGDAD naar MOSUL. 
333 
als het opperhoofd van al de ChriRenen moest aangemerkt worden ; dat het mij 
voor het overige onverfchillig was , of iemand den paus als zijn geestlijk opper- 
hoofd op aarde erkende, of niet; dat alle Christenen van wat gezindheid zij 
mogten wezen , het euangelie hadden , en aan de leer van Christus geloofden , 
welke petrus gepredikt had; dat, wanneer zij ilegts deze leer volgden, mijn 
gevoelen was , dat gód geen onderfcheid tusfehen Chaldeën , Neftoriaanen en 
andere Christenen zou maken. Mijne tegenpartij vraagde : of ik dan geen Frandsjï 
(Europeer) maar misfehien een Griek was? Ik verzekerde, dat ik een Euro- 
peer was, maar uit dat gewest van Europa, waar mende opperheerfchappij van 
den paus reeds zédert meer dan 200 jaaren niet meer erkende. De overigen van het 
gezelfchap hadden tot daartoe blooclijk toehoorders geweest. Nu fpraken eeni- 
ge Nestoriaanen. Mijn waarde priester, zeide één van hun, gij zoud veel béter 
gedaan hebben, indien gij bij den godsdienst onzer voorvaderen gebléven waart, 
en onze vrienden en nabeRaanden ook niet daar van afgetrokken had. Gij hebt " 
dus , en veele anderen op uwen raad , onzen eigen patriarch verworpen , en in 
deszelfs plaats eenen Europeer als het hoofd der kerke aangenomen , dien zelfs 
de,Europeërs niet eens daarvoor erkennen. Het fpeet mij, dat mogelijk beide 
de partijen door dit gefprek ergernis opgevat hadden. Ik verzekerde hen der- 
halven , dat nog meer dan de helft van Europa Roomschkatholijk was,* dat de 
overigen wel niet onder den paus Ronden, doch dat zij allen elkander éven zo 
wel als Christenen aanmerkten , als de verfcheiden gemeenten der Oosterfche 
Christenen in het uitgeftrekte Turkfche rijk; dat ik dienvolgens van oordeel 
was, dat zij elk, in zaaken van godsdienst, konden laten geloven hetgeen, 
daai- hij bij zigzelven van overtuigd was, en des niet te min goede vrienden blij. 
ven. De priester was daarmee niet te vréden. Hij zeide, dat de Europefche 
zendelingen te Moful hem hadden verzekerd , dat gansch Europa de opperheer- 
fchappij van den paus erkende, weshalven hij twijfelde, dat ik een Europeer 
was. Doch bij aldien ik een Europeëer was, zou ik dit kunnen lézen, en daar- 
door overtuigd worden, dat hij gelijk had. Daarop haalde hij een klein latijnsch 
boek met eene Sirifche of Chaldeëfcbe overzetting uit zijnen boezem,, en toon- 
de mij de woorden, gij zijt petrus , e. z. v. Ik antwoordde hem, dat wij 
reeds daarvan gefproken hadden, en dat dit niet alleen in zijn boek, maar ook 
in de boeken van alle Christenen Rond; dat voor het overige kundige ^cestlii 
T«S " ken 
