354 
REIS VAN MOSUL NAAR MARDIN. 
men die in het Oosten niet gebruikt, wijl het vleesch in kleine (lukken gefné- 
den en met de pilau opgedragen word. Tafels en doelen kent men hier in het 
geheel niet. Mijn tafellaken was een rond (luk léder, rondom met ijzeren rin- 
gen, door dewelkenmen een koord doet, en met eenen haak aan den zadel hangt. 
Ik had een half dozijn kofhjkoppen , ( maar geen fchoteitjes) allen; in eenehouten 
doos, overtrokken met léder, die men overal kan neerwerpen, zonder dat 
men behoeft te vrézen , dat de kopjes gebroken zullen worden. Voor geele 
waschkaerzen had ik eene dergelijke doos in eenen léderen zak. Binnen in 
lipt dekzel van dezelve is eene pijp , waarin men het licht zet , en men heeft 
derhalven geen anderen kandelaar nodig. Mijn lantaern was van linnen, van 
het zelfde maakzel , als de kleine ronde papieren lantaerns , die de jongens in 
Europa wel plegen te maken , en dezelve had eenen blikken bodem en dekzel. 
Als men dezen te zamenlegt , beflaat hij ook niet veel plaats in den reiszak. 
Water vind men op dezen weg overvloedig; dus had ik hier geen geiten vel 
nodig , om voorraad van water méde te némen. Maar elk heeft eene water- 
kruik van dik léder aan zijn paerd hangen, om te kunnen drinken naar wélge- 
vallen ; en een koperen wélvertind fchaalcje in zijnen boezem , om zig daarvan 
te bedienen bij eene fontein of aan eenen droom. Brandewijn kan men in alle 
déden , waar Christenen wonen , genoeg krijgen ; ik nam daarom telkens eenen 
voorraad daarvan in een eigenlijk daartoe bereid geitenvel. Want, wijl men 
op de reis dikwijls zeer verfchillend water vind, zijn de Christenen van gedag- 
ten , dar. het goed voor de gezondheid zij , als men het met ccn weinig brande- 
wijn mengt. Maar dit is gansch geen aangenaame drank. Wégens het verfchil- 
lend water éten de Mobammedaanen gaern knoflook , bij aldien zij het kunnen 
bekomen. Mijn voorraad van éten bedond voornaamlijk in rijst en boter. De 
boter is gefmolten, en word in eene léderen kruik bewaard. Verders had ik 
befchuit, als ook meel, om onder weg versch brood te kunnen bakken, ge- 
droogde vrugten, in de zon gedroogd vleesch, koffij e. z. v. Voor dat men 
uit eene dad vertrekt , voorziet men zig gemeenlijk ook van dikke melk. De- 
ze word in eenen zak gefchud , en, naar mate dat het water afloopt, telkens 
andere melk bijgedaan , tot dat men denkt kaas genoeg te hebben. Wanneer 
niesa die naderhand weer met water mengt, geeft zulks voor eenen dordigen 
reiziger 
