I 
REIS VAN MOSUL NAAR MARDIN. 361 
van Nisfabin was , en ook beroemd werd, door dat hij in eenc vergadering te 
Konfuintinopel zig tégen de leerftellingen van arius verzette. De brug heeft elf 
boogen, en is nog in goeden Raat. Doch van eenen toren, die naar den kant 
van ° de ftad regt vóór de brug Rond, en dezen weg verdédigde, ziet racn niets 
meer dan alleen den grondflag. De kerk van den heiligen jakobus is geheel van 
gehouwen Reenen gebouwd, zij Raat egter tegenwoordig reeds diep in den 
grond. Digt aan deze kerk Raat nog een klein gebouw, het welk een Moham- 
medaanfche gouverneur tot een koornmagazijn wilde gebruiken. Maar de hei- 
lige jakobus verfcheen hem in den droom, en vraagde: waaróm hij zijne kerk 
ontheiligde ? Dit bewoog den Mohammedaan , volgens het verhaal der Chris- 
tenen alhier, niet. alleen om het gebouw aanftonds te ruimen, maar ook om er 
eenen prédikfioel in te laten maken. De Jakobiten gebruiken deze kapél thans 
voor hunne kerk ; en zij is ook groot genoeg ; want de gemeente alhier is zo 
klein, dat zij niet eens beRendig eenen priester heeft , maar eenen geestlijken 
van Mardin moet laten komen, als er eene beaarding zal gefchiedenof als er een 
kind gedoopt moet worden. De Armeniërs, die zig met de Roomfche kerk 
verenigd hebben, doen zomtijds de misfe nog in de groote kerk. Niet verre van 
hier Raan nog viif zuilen overeind, doch de ai beid daUif.n ït maai matig. Xe 
Nisfabin heb ik geen opfchriften gezien; maar naderhand vorzékerde men mij, 
dat hier nog een grafReen zij met een Eurcpesch (waarfchijnlijk Latijnsch) graf- 
fchrift (*). 
De man , die mij naar de St. Jakobs kerk verzelde, bragt mij aanRonds bij 
het graf des heiligs. Hier vond ik eenc groote Rccnen kist roet een zwaar dek- 
zel. Aan de eene zijde der kist zag ik een zo groot gat, dat men de hand daar 
door 
(*) Tusfchen Nisfabin en Dara, 8 uuren van Mardin, is nog een Europeschgraffchriftte zien, 
zegt men Den fteen noemt men Jagli daseb. Anderen hebben mij willen vmékeren , dat men 
insgelijks" in de bergSgtige ftreek omtrent Mardin hier en daar nog Europefcbe opfchriften vind. 
Doch men heeft mij ménigmaal Europefche opfchriften willen tonen, welken ik bevond, dat 
oude Oosterfchen waren: en als men hier zulke opfchriften aantrof, die noch Mohammedaa- 
nen , noch Oosterfchc Christenen kunnen lézen, zouden zij mogelijk waardig zijn om afge- 
fchréven te worden. 
II. DEEL. ZZ 
) 
